ခန္ဓာဉာဏ်ရောက်ဖို့ အရေးကြီးဆုံး-တရားတော် (၁၂-၁၂-၁၉၆၁)-မိုးကုတ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး

သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော မိုးကုတ်ဝိပဿနာတရားတော်များကို နာကြားလိုသည့်အတွက် သာဓုခေါ်ပါသည်။ကျေးဇူးတော်ရှင် မိုးကုတ်ဆရာတော်ဘုရားကြီးမှ ၁၉၆၁ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၁၂ ရက်နေ့တွင် ဟောကြားတော်မူခဲ့သော "ခန္ဓာဉာဏ်ရောက်ဖို့ အရေးကြီးဆုံး တရားတော်" ဖြစ်ပါသည်။ တရားတော်၏ အဓိကဆိုလိုရင်းနှင့် မှတ်သားဖွယ်ရာများကို အောက်ပါအတိုင်း အနှစ်ချုပ် တင်ပြပေးလိုက်ပါသည် - တရားတော်၏ အနှစ်ချုပ် ၁။ ခန္ဓာဉာဏ်ရောက်ခြင်း (Mind-Body Realization): မိမိ၏ ရုပ်နာမ်ခန္ဓာတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသမျှသော အခြေအနေများကို ပညာဉာဏ်ဖြင့် စောင့်ကြည့်ဆင်ခြင်ရန် ဖြစ်ပါသည်။ မိုးကုတ်ဆရာတော်ဘုရားကြီးက "ဖြစ်ပျက်" ကို မြင်အောင်ကြည့်ရန် အမြဲတစေ တိုက်တွန်းတော်မူလေ့ရှိပါသည်။ ၂။ ဖြစ်ပျက်မြင်လျှင် မဂ်ရခြင်း: ခန္ဓာကိုယ်တွင် ပေါ်လာသမျှ စိတ်နှင့် ရုပ်အခြေအနေများသည် ဖြစ်ပြီးလျှင် ပျက်သွားသော သဘော (အနိစ္စ) သာ ဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုသို့ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သိမြင်သောဉာဏ်သည် ဝိပဿနာဉာဏ်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုဖြစ်ပျက်မှုများ၏ အဆုံး (ချုပ်ငြိမ်းရာ) ကို မြင်ခြင်းသည် မဂ်ဉာဏ်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းဟောကြားထားပါသည်။ ၃။ သံသရာစက်ကို ဖြတ်ခြင်း: အဝိဇ္ဇာနှင့် တဏှာကြောင့် သံသရာစက်သည် လည်ပတ်နေသော်လည်း၊ ခန္ဓာ၏ ဖြစ်ပျက်မှုကို ဒုက္ခသစ္စာဟု ပိုင်းခြားထင်ထင် သိမြင်သွားပါက သံသရာဝင်ရိုးကို ချိုးဖျက်ရာရောက်ကြောင်း ဆရာတော်က ဥပမာပေး ဟောကြားပါသည်။ ၄။ အရေးကြီးသော လက်တွေ့ကျင့်စဉ်: ပေါ်လာသမျှသော စိတ်ကလေးများကို (ဥပမာ - လောဘစိတ်၊ ဒေါသစိတ်၊ သာမန်စိတ်) ဖြစ်ပျက်ရှုရန်။ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ကြောင်းလမ်းမှာ မိမိခန္ဓာကို ဉာဏ်ဖြင့် ပြန်လည်ကြည့်ရှုခြင်း (ခန္ဓာဉာဏ်ရောက်) သာ ဖြစ်ပါသည်။ ဤတရားတော်သည် တရားဓမ္မကို လက်တွေ့ကျင့်ကြံလိုသူများအတွက် အခြေခံအကျဆုံးနှင့် အရေးကြီးဆုံးသော နည်းနာများကို ပေးစွမ်းသည့် တရားတော်ဖြစ်ပါသည်။ ------------------------ ကျေးဇူးတော်ရှင် မိုးကုတ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး ဟောကြားတော်မူခဲ့သည့် ဤတရားတော်သည် ဝိပဿနာအားထုတ်ရာတွင် အလွန်အရေးကြီးသော "ခန္ဓာနှင့် ဉာဏ် အံကိုက်ဖြစ်စေရေး" ကို အဓိကထား ဟောကြားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ တရားတော်၏ အကျယ်ကို အချက်အလက် (၅) ချက်ဖြင့် စနစ်တကျ အနှစ်ချုပ် တင်ပြပေးပါမည် - ၁။ ခန္ဓာဉာဏ်ရောက်ခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ် ဆရာတော်ဘုရားကြီးက "တရားအားထုတ်တယ်ဆိုတာ တခြားရှာတာမဟုတ်ဘူး၊ မိမိခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရှိတာကို ဉာဏ်နဲ့ ပြန်ကြည့်တာ" ဟု ဆိုလိုပါသည်။ ခန္ဓာ: မိမိတို့၏ ရုပ်အစုအဝေးနှင့် စိတ်အစဉ်။ ဉာဏ်: ဖြစ်ပျက်နေတာကို သိတဲ့ အသိတရား။ ခန္ဓာဉာဏ်ရောက်: ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ တစ်ခုခုပေါ်လာတိုင်း (ဥပမာ - နာကျင်တာ၊ ယားတာ၊ စိတ်ကူးတာ) ၎င်းတို့သည် "ဖြစ်ပြီးတာနဲ့ ပျက်သွားတာပဲ" ဆိုတာကို ဉာဏ်နဲ့ တိုက်ရိုက်တွေ့အောင် ကြည့်ခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ၂။ "ဖြစ်ပျက်" ကို ရှုပုံ (ခန္ဓာ့ပြယုဂ်) တရားတော်တွင် စိတ်အမျိုးမျိုး (လောဘစိတ်၊ ဒေါသစိတ်၊ သာမန်စိတ်) တို့ကို ဖြစ်ပျက်ရှုရန် ညွှန်ကြားထားပါသည်။ စိတ်ကလေးတစ်ခု ပေါ်လာလျှင် ၎င်းစိတ်သည် အမြဲမတည်ဘဲ ခဏချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပါသည်။ ထိုပျောက်ကွယ်သွားမှုကို မြင်အောင်ကြည့်ခြင်းသည် "ဒုက္ခသစ္စာ" ကို သိမြင်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ဆရာတော်က "မရှိတာကို သိတဲ့မဂ်" ဟု သုံးနှုန်းပြီး၊ ရှိနေတာက ဖြစ်ပျက်၊ သိနေတာက မဂ် ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြပါသည်။ ၃။ သံသရာစက်ကို ချိုးဖျက်ခြင်း (သံသရာဝင်ရိုး) သံသရာလည်နေခြင်းကို လှည်းဘီးတစ်ခုနှင့် ဥပမာပေးလေ့ရှိပါသည်။ အဝိဇ္ဇာ (မသိမှု): ခန္ဓာ၏ ဖြစ်ပျက်မှုကို မသိသောကြောင့် လိုချင်တပ်မက်မှု (တဏှာ) ဖြစ်ပေါ်သည်။ မဂ်ဉာဏ်: ခန္ဓာ၏ ဖြစ်ပျက်မှုကို သိမြင်လိုက်လျှင် အဝိဇ္ဇာချုပ်သွားပြီး သံသရာစက်၏ ဝင်ရိုးကို ချိုးဖျက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပါသည်။ ထိုသို့ ဝင်ရိုးကျိုးသွားပါက သံသရာတွင် ရှေ့ဆက်မလည်နိုင်တော့ဘဲ ဒုက္ခခပ်သိမ်း ငြိမ်းရာသို့ ရောက်ရှိမည် ဖြစ်ပါသည်။ ၄။ ဝိပဿနာဉာဏ်မှ မဂ်ဉာဏ်သို့ ဆရာတော်က ဝိပဿနာနှင့် မဂ်ဉာဏ်၏ ခြားနားချက်ကိုလည်း မိန့်ကြားပါသည်။ ဝိပဿနာဉာဏ်: ဖြစ်တာနဲ့ ပျက်တာကို အဖန်တလဲလဲ ကြည့်နေခြင်း။ မဂ်ဉာဏ်: ဖြစ်ပျက်မှုတွေ အကုန်လုံး ချုပ်ငြိမ်းသွားတဲ့ "အငြိမ်းဓာတ်" (နိဗ္ဗာန်) ကို မျက်မှောက်ပြုခြင်း။ တရားတော်အရ ဖြစ်ပျက်ကို မြင်အောင်ကြည့်ခြင်းသည် မဂ်ဉာဏ်ရဖို့ အရေးကြီးဆုံး အလုပ်ဖြစ်ပါသည်။ ၅။ လက်တွေ့လိုက်နာရန် အချက် ဤတရားတော်ကို နာကြားပြီးနောက် လက်တွေ့ကျင့်သုံးရန်မှာ - ၁။ သတိထားပါ: မိမိခန္ဓာကိုယ်မှာ ဘာပေါ်လာသလဲဆိုတာကို အမြဲသတိကပ်ပါ။ ၂။ ဉာဏ်သွင်းပါ: ပေါ်လာသမျှသည် "မမြဲဘူး၊ ဖြစ်ပြီးပျက်တာပဲ" ဟု ဆင်ခြင်ပါ။ ၃။ မတောင့်တပါနဲ့: အနာဂတ်အတွက် ဆုတောင်းနေခြင်းထက် လက်ရှိဖြစ်ပေါ်နေသော ရုပ်နာမ်တို့၏ အနိစ္စသဘောကို သိအောင်လုပ်ခြင်းကသာ နိဗ္ဗာန်သို့ အမြန်ဆုံး ရောက်စေနိုင်ပါသည်။ ဤတရားတော်သည် "ခန္ဓာက ဖြစ်ပျက်ပြနေတာကို ဉာဏ်က အမှီလိုက်ဖို့" အဓိက သင်ပြပေးနေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ သာဓု သာဓု သာဓု။