A gdy chorowało niebo

#poezja #wiersze A gdy chorowało niebo . a gdy niebo chorowało on w labiryncie ludzkich marzeń szukał dojrzałych do spełnienia którymi kusił którymi mamił on nimi za myśli płacił . i zabawiał się grzechem najbardziej plugawym . i z naręczem kwiatów upajał samotność do bezbronności i śmiał się gdy po pierwszej ćwiartce z jej sercem odchodził na zawsze . na karym koniu po dusze tych którzy nie czują trwogi po dusze tych w trwodze truciciel nieba w czarnej dorożce . DareKowalski - 21.08.2026 Muzyka - suno