İZNİK GÜNCELERİ 2006-2022 ( 1. BÖLÜM: TARIM İŞÇİSİ )
Atila Ulaş
0:00 / 0:00
İZNİK GÜNCELERİ 2006-2022 ( 1. BÖLÜM: TARIM İŞÇİSİ )
463 просмотра · 9 мес. назад
Atila Ulaş
498 подписчиков
463 просмотра · 9 мес. назад
1994 -95 Yıllarında Göllüce ve Kirazlıyayla köylerinde kamp, yürüyüş ve kaya tırmanışlarına gittiğim İznik'in (Nicea) doğasına aşık olmuştum.2006 yılına kadar gidip gelmeye devam ettim.
Toprak , bitkiler ve hayvanlarla yaşama hayalim ile İznik doğasını 2006 yılında buluşturdum.
Artık İznik dağlarında, hem tarım işçiliği yapmaya başlayıp, hem de hayvan dostlarıma yuva kurup, insan dostlarımı da misafir etmeye başladım.
Yeni hayatıma adapte olmam çok zor olmadı.Arama ve kurtarmanın, dağcılığın ,dağ rehberliğinin verdiği deneyimler ile çevredeki bilgili, kaliteli köylü dostlarımın da katkıları sayesinde öğrenerek yol aldım.
Bu video 17 yıllık İznik hayatımın yalnızca tarım işçiliği günlerimden kesitleri içermektedir.İlk yıllara ait yeterince video arşivim olamadı.Son 6 yıldaki tarım işçiliğindeki verimimin alt yapısı, önceki yılların deneyimleridir.
Yevmiyeli çalıştığım arazilerdeki ağaçların çoğu uzun yıllar bakımsız kalan ağaçlardı.Onların tekrar neşeli ve sağlıklı bir hayat sürmelerine destek oldum.Olabildiğince zehirli gübre ve ilaçlardan uzak tuttum.
Toplam, yaklaşık 50 dönüm tarım arazilerinde badem, aronya, ceviz, nar, zeytin bakımını yaptım. belki hatasız değildi çalışmalarım ancak yılların yıpranmışlığı ve ilgisizliği ile kaderine terk edilmiş ağaçları , bitkilere nefes, yoldaş olduğumu ve güldürdüğümü düşünüyorum.Emeklerimin sonuçları ağaçların sahiplerini de mutlu etmişti.
İznik hayatımın 3. okulu oldu.
2022 sonlarında İznik sevdasını tüketmeden , hayvan dostlarımı geride bırakmadan hep birlikte İznik'den ayrıldık.
Bu ayrılık, daha iyi koşullar sunan ve emeğimin değerini bilen yeni dostluğun gerekliliğinden doğdu.
İznik'in az ancak has insanı ile doğasında, güzel anılarım oldu.Anadolu'nun pek çok yerinde olduğu gibi İznik'te de haddini bilmez, tarımsal üretim amacı olmayan şehirli insan işgali ile köy insanlarının çoğunda görülen çürüme, yozlaşma katlanarak büyüyor.
Bergama'daki (Pergamon) yeni yerimizde, daha az insan iletişimi, daha çok toprak bitki ve hayvan iletişimi ile olabildiğince güven ve huzur içinde, tarım işçiliğim devam ediyor.