Εμπαθής - Δεν υπάρχει ελπίδα

Παραγωγή: Εμπαθής ΠΝ 2017 Στίχοι: Κρατώ μαχαίρι που πολλή ζημιά κάνει, όταν μες στα χωράφια μου φυτρώνουν οι ρουφιάνοι. Αν μου την πέφτουν άνανδρα τότε μιλάει η κάννη, ο λεβέντης (παρά) πάνω απ' όλα την τιμή του βάνει! Σέβομαι πάντοτε το βιος του αλλουνού, είτε είναι του καλλίτερου φίλου ή και του εχθρού. Είμαι μεγάλε στο πολύ αλλού εγώ κι η μπέσα μου, πράματα και θαύματα υπάρχουν μέσα μου. Ψάχνω λεβέντες μες στον τόπο μου μαγκάκο, μα βρίσκω μόνο φλώρια που σε άλλα φλώρια σκάβουνε το. Λάκκο, δύσκολοι καιροί για αξιοπρέπεια και ήθος, όλα σέπονται, το μέλλον νεκρό, στο υπογράφω! Δε σκάω μπάφο, σκάω γαμάτο υλικό που φέρνει γύρα την καρδιά και το μυαλό, λίγοι αισθάνονται. Κι ακόμα ρε λιγότεροι, σκέπτονται, ελάχιστοι πετάν σαν τσ' αετούς, οι περισσότεροι σέρνονται. Κάτω, σαν φίδια, παντελόνια θα βρεις να φοράν πολλοί μα λίγοι να κουβαλάν αρχίδια. Ζώα γίναν άνθρωποι κι οι άνθρωποι σκουπίδια, (έχουν) πάνω από το στήθος κι όχι μέσα ρε στολίδια... Ρ Ε Φ Ρ Ε Ν Τίποτα στον κόσμο δεν αλλάζει τώρα πια, κατρακύλα, σαπίλα και ποζεριά. Φέρονται ανθρώπινα τα ζώα και οι άνθρωποι φτηνά, ελπίδα δεν υπάρχει καμιά! Σήμερα μετράει πόσο είσαι επιδειξίας, κι όχι φίλε πόσο αισθηματίας. Σήμερα μετράς αν είσαι τέρμα καραγκιόζης, κι όχι αν έχεις όμορφα και έξυπνα πράγματα για να δώσεις. Βαράν εκπτώσεις στην ποιότητα και προωθούν στην πιάτσα την ποσότητα σαπίλας. Πολύ ψηλά ανεβαίνεις άμα γίνεσαι ξεφτίλας, γιατί έχουν τα μάτια κολλημένα στα λημέρια της βιτρίνας. Μαλακισμένα φίλε πλάσματα οι άνθρωποι! Άτιμοι, αδιάφοροι, απαίδευτοι, ανάγωγοι. Άλλο τι δείχνουν κι άλλο τελικά τι είναι, φάε το παραμύθι τους και τα στόρια στο νου σου κλείνε. Και μείνε εκεί να δίνεις εαυτό κι αλήθεια, ώσπου να βγει η ψυχή απελπισμένη από τα στήθια. Μπλέξαμε μαλάκα μου σου λέω μ' όλα τα αρχίδια...Άι στα τσακίδια!