IRAJ, ايرج « موسيقى کلاسيک ايران » ♥♥♥ اسدالله ملک ـ مجيد نجاحى ـ فرهنگ شريف؛

ایرج ، (حسین خواجه امیری)، مایۀ اصفهان اسدالله ملک ، مجید نجاحی ، فرهنگ شریف حافظ شیرازی : روزه یکسو شد و عید آمد و دلها برخاست مِی ز خم‌خانه بجوش آمد و می‌باید خواست نوبت زهدفروشانِ گران‌جان بگذشت وقت رندی و طرب کردنِ رندان پیداست چه ملامت بُود آن را که چنین باده خورَد این چه عیب است بدین بی‌خردی وین چه خطاست بادنوشی که در او روی و ریایی نبوَد بهتر از زهدفروشی که در او روی و ریاست ما نَه رندان ریاییم و حریفان نفاق آن‌که او عالِم سِر است بدین حال گُواست فرض ایزد بگذاریم و به کس بد نکنیم وآن چه گویند روا‌نیست نگوییم رواست چه شود گر من ‌و ‌تو چند قدح باده خوریم باده از خون رَزان است، نه از خونِ شماست این چه عیب است کزآن عیب، خِلَل خواهد بود ور بُوَد نیز چه شد مردم بی‌عیب کجاست