Оё ниёз ё орзуи муҳиме доред? Сураи «Ал-Қалам»-ро бихонед; бо хости Худо, он амалӣ хоҳад шуд.

Парҳез аз фақр: Касоне, ки ҳангоми намозҳои фарзӣ ё суннатӣ бо ҷидду ҷаҳд сураи "Қалам"-ро мехонанд, боварӣ доранд, ки ризқи фаровон мегиранд ва аз фақр эмин мемонанд. Ҳифз дар қабр: Хондани ин сура ба хонандагони он аз азоб ва фишори қабр кӯмак мекунад ва онҳоро муҳофизат мекунад. Дарди дандон ва сар: Баъзе адабиётҳо (ба монанди "Хазонаи асрор") самаранокии дуо ё қироатро дар рафъи дарди дандон ва дарди сар бо иҷозати Аллоҳ зикр мекунанд. Мундариҷаи асосии сураи "Қалам" Ҳимояи паёмбар: Аллоҳ ба қалам савганд ёд кард, то тасдиқ кунад, ки паёмбар Муҳаммад (с) девона набуд, балки дорои ахлоқи истисноӣ буд. Аҳамияти саводнокӣ: Қасами Аллоҳ ба қалам бузургии дониш, раванди сабт ва фарҳанги хондан/навиштанро дар бунёди тамаддун нишон медиҳад. Огоҳӣ ва ҷазо: Қиссаи соҳиби боғеро дар бар мегирад, ки аз миннатдор будан саркашӣ кард ва таҳдиде барои кофироне, ки ҳақиқатро инкор мекунанд, мебошад.