Sinfonía do Ferro e a Brétema

Esta canción é un manifesto en defensa do factor humano na arte. Lonxe de renderse ao virtuosismo técnico ou á fascinación polos obxectos, a letra lémbranos que a mellor ferramenta non é nada sen o pulso que a guía. Cando o creador se limita a venerar o seu instrumento, a arte convértese nunha simple "adoración ás ferramentas", un baleiro técnico onde non hai alma, só fetiche. A grandeza da orquestra simboliza a inmensidade da arte, contrastando coa sinxeleza das mans que a crean. É un recordatorio de que a sofisticación (a orquestra, a tecnoloxía, as ferramentas complexas) non serve de nada se non está subordinada á honestidade do pulso humano. #MúsicaGalega #MúsicaEnGalego #RockEnGalego