گُدار Persian X Musicفرشاد عشقیFarshad Eshghei

«گُدار» — روایتِ یک بازگشتِ ناتمام نام این ترانه به رودخانه‌ای در اطراف شهرستان مسجدسلیمان، در استان خوزستان، اشاره دارد. روایت آن دربارهٔ مردی ماهیگیر است که رفت و دیگر برنگشت؛ و شما این ترانه را از زبان معشوقه‌اش می‌شنوید؛ زنی که سهمش از آن سفر، شالی جامانده و جای خالی مردی است که دوستش داشت. در صدای او، خاطره و انتظار به هم گره خورده‌اند. هنوز بوی باران، صدای آشنا و حرف‌های شبانه زنده‌اند؛ اما کسی که این خاطره‌ها را با او ساخته، دیگر نیست. قایق شکسته است، ولی ذهن او همچنان راهی برای بازگشتِ مرد جست‌وجو می‌کند. «گُدار» پرسشی دربارهٔ مرز باریک میان حضور و نبودن است: وقتی کسی از زندگی ما می‌رود، با عشقی که باقی مانده چه باید کرد؟ آب به راه خود ادامه می‌دهد، اما برای معشوقه، زمان کنار ساحل متوقف شده است. هر موج می‌آید و برمی‌گردد؛ تنها مرد ماهیگیر است که بازنمی‌گردد. شال در این روایت، آخرین نشانهٔ ملموسِ یک حضور است؛ چیزی که می‌توان در دست گرفت، وقتی دیگر دستی برای گرفتن نیست. سوگ از همین فاصله شکل می‌گیرد: میان آنچه هنوز لمس می‌شود و کسی که دیگر نمی‌توان به او رسید. ملودی‌های گرم کُرا و ریتم آرام بلوز صحرایی، این روایت را همراهی می‌کنند. صدای معشوقه گاهی نجواست و گاهی فریادی رو به آب؛ تلاشی برای رساندن حرف‌هایی که فرصت گفتنشان تمام شده، اما نیاز به گفتنشان باقی مانده است. تقدیم به مرد ماهیگیری که به دریا رفت و دیگر برنگشت، و به عشقی که در ساحل چشم‌انتظار ماند. ترانه‌سرا و صاحب اثر: فرشاد عشقی Persian X Music © ۲۰۲۶ فرشاد عشقی | Persian X Music تمامی حقوق ترانه و محتوای اختصاصی این اثر محفوظ است. بازنشر، تکثیر، اقتباس یا استفادهٔ تجاری بدون اجازهٔ کتبی صاحب اثر مجاز نیست. All rights reserved. ارتباط و درخواست مجوز: Adrenalinmeek@gmail.com