Η γιορτή του Παναγιώτη

Aπό την ποιητική συλλογή μου ''ΡΟΜΑΝΤΖΟ'' Στίχοι: Nikiforos Larisis Παραγωγή: Μίλτος Σταμπουλίδης Ξανά στην ίδια τη γιορτή με λόγια που δεν περισσεύουν, ευχές και όνειρα μαζί μές στο κελί μου ταξιδεύουν. Τσιγάρα στάχτη και καπνός κι αυτήν την ώρα συντροφιά μου, ως πότε θά 'μαι μοναχός, ποια μέρα θά 'ρθει κ' η σειρά μου. Να τραγουδήσω και να πιώ μ' ένα φιλί στην αγκαλιά μου, χαμόγελα να ξαναβρώ, να μου φωνάζουν στην υγειά μου. Ξανά στην ίδια τη γιορτή με μια λαχτάρα στην καρδιά μου, σ' αυτήν εδώ την φυλακή να μήν ξανάρθω Παναγιά μου. Να μην ξανά παρασυρθώ απ' τον λευκό τον θάνατό μου, σαν τον Χριστό ν' αναστηθώ, να βρώ κ' εγώ τον ουρανό μου. Τ' αστέρια όλα να διαβώ, στα σύννεφα να ξεμουδιάσω, με το φεγγάρι οδηγό, τον δρόμο πάλι να μη χάσω. Ξανά στην ίδια τη γιορτή κ' η θάλασσα έχει ξεβάψει, τον ήλιο έσβησ' η βροχή κ' η μοίρα μου δεν τό 'χει γράψει. Να γίνω εκατό χρονών με άσπρες τρίχες στα μαλλιά μου, να έχω κάποιο παρελθόν, να το μαθαίνω στα παιδιά μου. Μα σύ που έμαθες αυτό να ζήσεις και να ευτυχήσεις και τη ζωή ναρκωτικό να στη σκοτώσει μην αφήσεις.