جُتّی قَصُوری پَیریں ناں پُوری

جُتی قصوری پَیری ناں پوری ہائے رَبّا وے ساہنُوں ٹُرنا پَیا جنہاں راہاں دی میں سار ناں جاناں اونہی راہیں وے ساہنُوں مَرنا پیا سَورے پِنڈ دیاں لَمیاں واٹاں بڑا پَواڑا پَے گیا یَکہ تے پاڑے کوئی نہ کیتا، ماہیا پیدل لے گیا لے میرا ملکاوا ڈھولا، سڑکے سڑکے جاؤندا کَڈھایا گُھنڈ کُجھ کہہ نئیں سَکدی، دل میرا گبھراؤندا ہاۓ وے رَبّا ساہنُوں ٹُرنا پَیا