ლექცია 6:ეკლესია და ბაბილონის გოდოლი, როგორც ორი ერთობის პრინციპული განსხვავებულობა|გიორგი გვასალია

კაცობრიობისათვის ტრაგიკულია მუდმივი სწრაფვა, შექმნას მყარი საზოგადოებრივი ერთობა მხოლოდ სოციალური თუ პოლიტიკური პროექტების, ანუ ბაბილონის გოდოლის პრინციპით, გამოცხადებითი ჭეშმარიტების გარეშე. მართალია, თანამედროვე სეკულარული აზროვნება, როგორც ალტერნატიული პერსპექტივა, ხშირად გვარწმუნებს, რომ ადამიანური ძალისხმევითა და სოციალური პროგრამებით სავსებით შესაძლებელია უსაფრთხოებისა და მიწიერი მშვიდობის მიღწევა, თუმცა მკაცრი მართლმადიდებლური საღვთისმეტყველო პრიზმიდან ეს მხოლოდ ილუზიაა. ჭეშმარიტი და წარუვალი მშვიდობა არსობრივად უპირისპირდება ბაბილონის არქიტექტორის მიერ შემოთავაზებულ ხორციელ, მოჩვენებით სიმშვიდეს და იგი მხოლოდ ქრისტეს მიერ მიემადლება ადამიანს. ამის ყველაზე ცოცხალი და ნათელი დადასტურება სულიწმინდის გარდამოსვლაა, რომელიც ბაბილონის ენათა აღრევის პირდაპირი ანტიპოდია — თუკი ბაბილონში მიწიერი სამოთხის შენებამ შფოთი მოიტანა, მოციქულებმა ღვთაებრივი ძალით სრულიად განსხვავებული ადამიანები ეკლესიის წიაღში, ჭეშმარიტ მშვიდობაში გააერთიანეს. ნამდვილი საზოგადოებრივი ერთობის მიღწევა მიწიერი, კერპთაყვანისმცემლური მისწრაფებებით შეუძლებელია და ეს მხოლოდ იესო ქრისტეში, უკვე აქვე დაწყებულ ცათა სასუფეველშია შესაძლებელი