SASACA-İLTİCA

Siz ağladığını sandınız oysa o umutlarını döktü gözlerinden Damla Damla bitermiydi koca koca umutlar. Sakın deme...! O kadar çok ağladıki atalar bile yanıldı bu sefer Damlaya damlaya göl olmadıda damla damla yok oldu hayaller Yolluksuz yolcular ile çıkılan yolların Sebebi sen değildin hüsranla biten yılların Kaç Kâbil karabasan çöktü üstüne duyguların Yinede şehrin en güzel yeriydi kolların Kara gecelerde ışığına muhtaç olduğun aya Kaç kara bulut siper etti kendini de çıkamadın sabaha İrtica düşünceler istila ederken şehri Tek çözüm bedenine İltica etmek değilmi Dökülür boğazımdan sana susuz sana faşist ruhum Gözlerimi gözlerine gömdüğüm Bir seste bana ver dinsin figanım Ölüsü bile sana meftun bedenimin Toprağına gömülmek ister müsaitmi yüreğin