Czy gładka lufa jest lepsza od gwintowanej? Czołgi porzucają gwint od 1961, a Krab ma go do dziś

26 lutego 1991 roku, Irak. Brytyjski Challenger 1 trafia iracki czołg z odległości prawie pięciu kilometrów — uważa się, że to najdłuższy znany strzał czołgu do czołgu. Strzelił z lufy gwintowanej pociskiem, który obracać się nie chciał. Trzydzieści lat później Brytyjczycy postanowili z gwintu zrezygnować. Gwint czy gładka lufa? W tym odcinku zaglądam do środka armaty: pola i bruzdy, pocisk jak bąk i pocisk jak strzała, pierwsza czołgowa armata bez gwintu z 1961 roku, armata, którą przyjął cały Zachód, i HESH — pocisk, dla którego Brytyjczycy trzymali się gwintu. Porównuję obie lufy w siedmiu kategoriach i pokazuję, dlaczego polski Krab strzela z gwintu do dziś. Wiele danych o amunicji jest tajnych albo pochodzi od producentów — tam, gdzie źródła się różnią, mówię to w odcinku wprost. ROZDZIAŁY 0:00 Irak, 26 lutego 1991 2:11 Zasady: siedem kategorii, jeden punkt 3:05 Co jest w środku: pola i bruzdy 4:35 Bąk i strzała 6:03 XIX wiek: gwint wygrywa 7:33 Pocisk, który nie lubi obrotów 8:56 Kategoria 1: pocisk kumulacyjny 10:23 Drugi problem: pręt 11:52 1961: armata bez gwintu 13:25 Kategoria 2: pocisk podkalibrowy 14:31 Polska: od gwintu do gładkiej lufy 16:02 Budapeszt 1956: armata dla całego Zachodu 17:18 1979: Niemcy zmieniają stronę 19:07 HESH: pocisk, dla którego został gwint 20:22 Kategoria 3: pocisk burzący 21:29 Kategoria 4: celność 22:52 Kategoria 5: pocisk kierowany 24:00 Kategoria 6: amunicja i sojusznicy 25:22 Kategoria 7: strzał zza horyzontu 26:51 Tabela końcowa: 4 do 3 28:16 Czego tabela nie liczy 29:20 Challenger 3: gładka lufa w brytyjskiej wieży 30:54 Werdykt: pocisk wybiera lufę ŹRÓDŁA Schematy: rysunki wektorowe narysowane programowo — nie są fotografiami i pokazują zasadę, nie konkretne wydarzenia. Nagrania: DVIDS (U.S. Department of Defense, domena publiczna), brytyjskie ministerstwo obrony (OGL), Ministerstwo Obrony Narodowej Republiki Korei (KOGL typ 1), KBS (CC BY 3.0) i inne przez Wikimedia Commons. Zdjęcia: Wikimedia Commons (domena publiczna, CC0, CC BY, CC BY-SA), DVIDS i U.S. Department of Defense (domena publiczna). Mapy: podkład Sentinel-2 cloudless (EOX IT Services, CC BY 4.0) i NASA Blue Marble (domena publiczna), granice Natural Earth. Muzyka: Kevin MacLeod (incompetech.com), licencja CC BY 4.0. Autorzy (licencje wymagające podania autora): Attribution: Ministerstwo Obrony Narodowej CC BY 2.0: 7th Army Training Command, Darron Birgenheier, Nick, Simon Q, Tony Hisgett, synaxonag CC BY 2.5: Bukvoed, Oxyman, Katangais CC BY 3.0: Biswarup Ganguly, Bukvoed, KBS VIEW – theDEEP, Sonaz CC BY 3.0 pl: Leszek Chemperek/CO MON CC BY 4.0: Bukvoed, Jarek Tuszyński CC BY-SA 2.0: Chris Shaw, DAVID HOLT, Dennis G. Jarvis, Hugh Llewelyn, Mack Male, Philip Mallis, Thomas Vogt, Tilemahos Efthimiadis, włodi, 대한민국 국군 Republic of Korea Armed Forces CC BY-SA 2.0 fr: Rama, Rama · kadrowane CC BY-SA 2.5: Andrew Bossi, Mark Pellegrini, Raul654 ( talk · contribs ) CC BY-SA 3.0: Alexxxos, Andshel, Banznerfahrer, Boevaya mashina, Bunkerfunker, Burtonpe, Jonathan G. Seow H. C. aka Firestorm250, Mail2arunjith · kadrowane, Matanya, Mieciu K2, Nick-D, Radomil, Retired electrician, SuperTank17, baku13, Владимир Бруман, Юрий Кучинский CC BY-SA 3.0 at: D-Kuru CC BY-SA 4.0: Ad Meskens, Bene Riobó, Brezelpaul, Bruce Lamberton, Collectie Defensiebladen, Domi311, Freedom's Falcon, Government of India, Honolula, Jarosław Wolski, Keysanger, Kleon3, Kozubenko, Magellanes · kadrowane, Meumeu03, Mike1979 Russia, Mikołaj 102, Ministerie van Defensie, Morio, Nilfanion, Osama Shukir Muhammed Amin FRCP(Glasg), Petar Milošević, Rjcastillo, Robinsauveur, Schierbecker, Tylwyth Eldar, Vikulec, me KOGL Type 1: 대한민국 국방부 - Ministry of National Defense of the Republic of Korea Contains public sector information licensed under the Open Government Licence v3.0. #czołgi #armata #Challenger #Leopard #K2 #Krab #technikawojskowa #WojskoPolskie