S`të harroj

Shikoj hënën mbi det, më vjen ti në mendje, kujtoj atë qytet, dhe mendoj me ëndje. Të dy nën hënë të pushtuar, ne dhamë puthjen e parë, ne, marrëzisht të dashuruar, jetonim si në përrallë. S’të harroj, s’të harroj, për ty po më digjet zemra, të kujtoj, të kujtoj, dhe lotët i gëlltit ngadalë përbrenda. Koha kalon, por s’më shëron, kujtimi yt më rri pranë, çdo natë zemra ime të kërkon, dhe më thërret si dikur, kur ishim bashkë. S’të harroj, s’të harroj, emri yt më rri ende në zemër, të kujtoj, të kujtoj, dhe lotët i gëlltit ngadalë përbrenda. 🔴 © 2026, Admir Mance. All rights reserved. This audio and visual content is an original creation by Admir Mance. Unauthorized re-upload, distribution, or use of this material on other channels is strictly prohibited and constitutes a copyright infringement under applicable laws.