Перейти к содержимому

کِه تا نامِ ایران بُوَد جاوِدان | بُوَد نامِ نادِر بَر او پاسِبان | سرود حماسی نادرشاه

hayati.history

0:00 / 0:00

کِه تا نامِ ایران بُوَد جاوِدان | بُوَد نامِ نادِر بَر او پاسِبان | سرود حماسی نادرشاه

822 просмотра · 1 мес. назад
hayati.history
15,4 тыс. подписчиков
822 просмотра · 1 мес. назад
موسیقی نادرشاه : چو ایران فُرو مانْد اَندَر گَزَند، زِ بیدادِ دُشمَن، زِ چَرخِ بُلَند. زِ هَر سو بَرآمَد خُروشِ سِتیز، نَه آرام مانْدُ نَه آیینُ نیز. زِ اَفغان بَرآمَد دَمِ اِژدِها، فُرو مُرد فُروغِ کُلاهُ کِیا. زِ ویرانی آمَد بِه هَر سو غَریو، جَهان گَشت تاریک، چو شامِ دیو. دَر آن تیرِگی، مَردِ مَردان رَسید، چو خورشیدِ تابان، فُروغ آفَرید. نَدَر بود نامِ آن شیرِ نَر، دِلَش چون دَماوَند، بازوش تَبَر. نَه تیغِ عَدو بَهرِ او کارگَر، نَه نِیزِه نَه پِیکان، نَه گُرزِ گُذَر. چو بَر رَخشِ رَخشان بَرآمَد سُوار، بِلَرزید کوه و زَمینُ دِیار. تَبَر بَر کَفُ آتَش اَندَر نِگاه، چو شیرِ ژِیان تاخت او بَر سِپاه. غَرّیوِ سِپاهَش چو رَعدِ بَهار، فِکَند آتَش اَندَر دِلِ روزِگار. زِ شَمشیرِ او بَرق بَرمی‌جَهید، دِلِ اَهرِمَن را بِه آتَش کِشید. سِپَاهِ پَراکَندِه یِک‌تَن شُدَند، زِ فَرمانِ او کوهِ آهن شُدَند. زِ تَدبیرُ بازویِ آن نامدار، شُد ایران دِگَر بارِه اُمّیدوار. دِرَفشِ کُهَن را بَراَفراخت باز، بَرافروخت دَر جانِ دُشمَن گُداز. زِ آموی تا کَرانِ فُرات، زِ نامَش هَمی لَرزِه بَر دِل فُتاد. چو تُرکانِ عُثمان کِشیدَند تیغ، جَهان گَشت اَز گَردِ لَشکَر دَریغ. نَدَر خَندِه زَد، گُفت: «اِمروز رَزْمْ؛ بُوَد روزِ مَردان، نَه هَنگامِ بَزْمْ.» چو تیغِ جَهانگیر ، او بَرکِشید، زِ هَر سو سِپَاهِ روم، خون می‌چِکید. بِه هَم ریخت صَف‌هایِ مَردانِ روم، فُرو ریخت از بیم، بُنیادِ روم. زِ فُراتُ وان تا اَرزِروم، نَمانْد اَز دِلیرانِ ایشان هُجوم. گُریزان شُدَند اَز دَمِ تیغِ او، زِ خونِ اَهرِمَن، تیرِه شُد رویِ او. زِ قَفقاز چون روس آهَنگ کَرد، بِه ایرانُ مَرزِ دِلیران نَبَرد. چو آوازِهٔ شیرِ ایران شِنید، دِل اَز بیمِ نادِر، بِه لَرزِه تَپید. نَه یارایِ پیکارشان مانْدُ تاب، گِرِفتَند راهِ گُریزُ شِتاب. زِ دَربَندُ شِروان تا اَرَس‌رود، دِرَفشِ کِیانی دِگَر بَرفُزود. بِه هَر سو کِه رَفت آن جَهانگیرِ راد، زِ ویرانیِ مُلک، آبادی نِهاد. اَگَر تُندخو بودُ مَردِ نَبَرد، زَمانِه اَزو ایمَن آمَد زِ دَرد. چو ایران بِه گِردابِ آشوب مانْد، هَمو کِشتیِ مُلک را بَرنِشانْد. کُنون نامِ او زِندِه دَر هَر دِیار، بِه مَردی، بِه شَمشیر، با اِفتِخار. بَماناد ایران، سَرافراز وَ شاد، زِ مَردانِ دانا وُ گُردان بِه یاد. کِه تا نامِ ایران بُوَد جاوِدان، بُوَد نامِ نادِر بَر او پاسِبان. ///////////////////////////////// *نادرشاه؛ مردی که یک شاهنشاهی را از خاک برخاست* سال ۱۶۸۸ میلادی. در روستایی فقیر در خراسان، پسری به دنیا آمد که کسی گمان نمی‌کرد روزی نامش با بزرگ‌ترین فاتحان تاریخ همراه شود. نادرقلی، فرزند یک خانواده‌ی ساده‌ی ایران ، از همان کودکی طعم سختی را چشید. پدرش را زود از دست داد و مدتی حتی در اسارت ازبک‌ها گذراند. اما همین سختی‌ها، آهنی سخت‌تر از آن ساختند که بعدها به نام «نادرشاه» شناخته شد. ایران در آن سال‌ها در آستانه‌ی فروپاشی بود. صفویان ضعیف شده بودند، افغان‌ها اصفهان را اشغال کرده بودند، و روس‌ها و عثمانی‌ها از شمال و غرب برای غارت سرزمین‌های ایرانی صف کشیده بودند. در این آشوب، نادر با هوش نظامی خیره‌کننده‌اش قدم به میدان گذاشت. او ابتدا به عنوان یک فرمانده‌ی نظامی زیر پرچم شاه طهماسب دوم ظاهر شد، اما به سرعت نشان داد که استعدادش فراتر از یک سردار ساده است. نبرد به نبرد، افغان‌ها را از اصفهان بیرون راند، عثمانی‌ها را شکست داد و مرزهای ایران را بازپس گرفت. مردم او را نجات‌دهنده می‌دیدند. اما نادر خواسته ای فراتر از یک سردار داشت؛ او می‌خواست خودش شاه باشد. در سال ۱۷۳۶، در دشت مغان، با حمایت سران قبایل و نظامیان، تاج شاهی را بر سر گذاشت و سلسله‌ی صفوی را رسماً به پایان رساند. اما نادرشاه فقط به ایران قانع نبود. نگاهش به شرق، به هند، دوخته شده بود. در سال ۱۷۳۹، با لشکری بزرگ به دهلی حمله کرد. نبردی خونین رخ داد و در نهایت، ثروت افسانه‌ای امپراتوری مغول به دست او افتاد؛ از جمله الماس معروف کوه نور و تخت طاووس، نمادی که بعدها حتی به نام تخت سلطنتی ایران شناخته شد. این غنیمت آنقدر عظیم بود که گفته می‌شود نادر برای چند سال مالیات مردم ایران را بخشید. سرانجام، در سال ۱۷۴۷، در نزدیکی خبوشان، سرنوشت نادرشاه رقم خورد. گروهی از نزدیک‌ترین افسران و محافظانش، که دیگر از بی‌رحمی‌ حاصل از بیماری اش به ستوه آمده بودند، در خیمه‌اش به او حمله کردند و او را کشتند. مردی که امپراتوری‌ای از دهلی تا قفقاز ساخته بود، در نهایت به دست کسانی که روزی سرسپرده‌اش بودند، از پای درآمد. نادرشاه امروز در تاریخ ایران هم به عنوان یک نابغه‌ی نظامی و هم یک فرمانروای بزرگ یاد می‌شود. نام او هیچگاه از تاریخ ایران فراموش نخواهد شد ////////////////////// سریال نادرشاه :    • نابودی ارتش ۳ برابری حریف در چند ساعت ؟| ش...      • بزرگترین دستاورد تاریخ؛ نادرشاه چگونه ثروت...      • لشکرکشی ۱۵۰ هزار نفری نادرشاه در دو سال! |...   ////////////////// #تاریخ_ایران #نادرشاه_افشار #تاریخ