HADRUTDA Zori Balayanın məktubunu tapdıq, BİR QADIN mənə dedi, özünü gözlə... - İLK DƏFƏ

Həmsöhbətimiz Pünhan Sədrayevi doğulub boya-başa çatdığı Şamaxının Göylər kəndində az-çox tanıyan var. Böyük bir nəsli təmsil edir, soyadı nadirdir. Amma onun həqiqi bioqrafiyasından əminik ki, çox adamın xəbəri yoxdur. 1988-ci ildə Qazaxıstanda SSRİ DİN-in tabeliyində Ali Milis məktəbini bitirib, karyerasının inkişafda olan vaxtında - 1991-ci ilin yazında Azərbaycana gələn, Qarabağa, Hadruta, Tuğ kəndinə yollanan, bir illik savaş tarixçəsindən sonra özü də istəmədən geriyə qayıtmalı olan və 30 ildən artıq müddətdə Tuğu hər gün xatırlayan bir azərbaycanlı həmyerlimizin söhbətini sakit dinləmək qeyri-mümkündür. Zahirən nə qədər təmkinli görünsə də, heç o özü də bu söhbəti kövrəlmədən danışa bilmədi. Bu müsahibəni iki kulminasiya nöqtəsinə qədər - Tuğ və Göylər kəndlərindən bəhs edən hissəsinə kimi izləməyinizi istərdik. MÜSAHİBƏDƏN bəzi çıxarışlar: Məhəmməd babamı 37-də bu həyətdən sürgünə aparıblar; evdən silahı atam qaçırıb; Göylərlilərlə Talış tayfası arasında davanın bəzi təfərrüatları; Hüquqşünas olmaq istəyirdim, amma bilirdim ki, burda mümkün deyil, Qazaxıstana getdim; 1991-ci ildə SSRİ DİN-ə məktub yazıb Azərbaycana gəldim; yazmışdım ki... Hadrutda xidmət keçərkən ölümdən döndüm; Xalq artisti Gülüstan Əliyevanın həyat yoldaşı Zahidi yaxşı tanıyırdım; Biz müharibəni onda da uda bilərdik; Hadrutda Zori Balayanın da imzaladığı məktubu ələ keçirdik; Cəbrayılın polis rəisi, Göyçayın Bığır kəndindən olan Rəşid Məmmədovun komandanlığı altında 20-yə yaxın kəndi təmizlədik; Məcbur qalıb geriyə - Qazaxıstana qayıtmalı oldum. Sizi bu təsirli müsahibəni izləməyə dəvət edirik!