چرا کس منکر بی طاقتی های درا باشد، اجرای ناب استاد سرآهنگ Chara kas monker betaqhati, Ustad Sarahang

هر دل نبرد چاشنی درد محبت این آتش بی‌رنگ نسوزد همه کس را (بیدل) چرا کس منکر بی‌طاقتی‌های درا باشد؟ دلی دارد، چه مشکل گر به دردی آشنا باشد؟ ز شرم بیدلی خود گداختم، بیدل دلی ندارم و سودایی وصال تو ام (بیدل) عضو عضو من جراحت‌زار حسرت‌های اوست هر دلی کز درد حسرت خون شود، همدرد ماست (بیدل) حریص صید مطلب راحت از زحمت نمی‌داند به چشم دام‌، گرد بال مرغان توتیا باشد نفس بیهوده دارد پرفشانی‌های ناز اینجا تو می‌گنجی و بس گر در دل عشّاق جا باشد جهان خفته را بیدار کرد امّید دیداری‌ تقاضای نگاهی بر صف مژگان عصا باشد ز نان شب دلت گر جمع گردد، مفت عشرت دان سحر فرش است در هر جا غبار آسیا باشد حیف است دست منعم در آستین شود خشک این نان نمک ندارد تا پنجه‌کش نباشد (بیدل) به چندین شعله می‌بالد زبان حال مشتاقان‌ که یارب بر سر ما دود دل بال هما باشد ندارد بزم پیری نشئه‌ای از زندگی بیدل‌ چو قامت حلقه گردد، ساغر دور فنا باشد بیدل، ز سخن‌های تو مست است شنیدن تحریک زبان قلمت موج شراب است (بیدل)