Ebuzer'in Hikayesi

EBUZER'İN HİKAYESİ Çöllerden bir deli rüzgar esti Kâbe’de putların sesini kesti Yalnızca Allah’a eyledi biat Sırtında hırkası kalbinde feryat Ebuzer bir yiğit adam Ebuzer yalnız kahraman Ebuzer yürür saraya Ebuzer zulme zindan Kâbe’nin orta yerinde bir nida Rabbim sadece Allah dediği için vurdular ona Yüzü gözü kan içinde, kartaldı bakışları sarp kayalıklarda Aaahhh Ebuzer... Putların önünde 'Allah bir' diye haykırdı Zalimin düzenine çomak soktu Ebuzer Karanlığı yaran şimşek gibiydi nefesi Dünya elinde bir avuç kum Sıktı yumruğunu, hırsını rüzgara savurdu Ebuzer... Tokların içinde açlığın kalesi Tek başına bir ordu, kor yürekli bir adam Zalim bir sultan oturur sarayda Yoksulun ahıyla doymuş masalar Saray zalim, saray kör, saray sağır Sokakta açlığın fırtınası var Ebuzer bir yiğit adam Ebuzer yalnız kahraman Ebuzer yürür saraya Ebuzer zulme zindan Kibir yükselir şehirden Zalime kale olmuş melun saray Duvarları iliklerine kadar günah Sofrası, çalınmış rızkın kara kederi Mülkü kutsal bildiler, yoksulu köle Sarayın pencereleri sağır, kapıları kör İçeride güç sarhoşu bir sultan Dışarıda haykıran sessizlik Ve birgün... Şehir usulca karanlığa hazırlanırken Sarayın kapısında bir dağın gölgesi Dikildi sarayın önüne Ebuzer Tek başına bir çınar gibiydi bedeni Üstünde tozlu bir ömür Heybesinde hakikatin ağır yükü Zulmün yüzüne bir tokat gibi haykırdı Halkınsa bu mal hırsızlıktır, Seninse ey sultan büyük israftır! Gece aç yatıp da kılıcına sarılmayana şaşarım dedi Ebuzer Sustu sultan, kesildi nefesler Sarsıldı haram duvarlar Ebuzer bu... Zulmün kalbine saplanan bir cesur adam! Ebuzer bir yiğit adam Ebuzer yalnız kahraman Ebuzer yürür saraya Ebuzer zulme isyan Git dediler Ebuzer’e... Git Şehirden, saraydan, insandan uzağa Doğru söyleyeni hep kovarlardı ya Küstü Ebuzer dünyaya bir kez daha Hoş, hiç sevmemişti ya... Kendini çöllere vurdu Ebuzer Heybesinde hakikat, meteliksiz, Allah'a emanet Çölde mağrur bir kartal gibiydi Ebuzer Yalnız yaşadı, yalnız öldü kızgın kumlarda Sustururuz sandılar... Ama ne zaman bir saray dikilse göğe Ne zaman yoksulun rızkı çalınsa Onun sesi yankılanır sarayın duvarlarında Saraylar bitmedikçe Ebuzerler bitmez Ebuzer bir yiğit adam Ebuzer yalnız kahraman Ebuzer yürür saraya Ebuzer zulme isyan