Σ Υ Ν Α Γ Ε Ρ Μ Ο Σ

Νόμιζα πως θα γυρίσω, το κλειδί κι έξω θα βγω, πως την πόρτα θα την κλείσω σ’ ό,τι πόναγα εγώ. Νόμιζα πως ένα λάθος θα διόρθωνε ο καιρός, πως εσύ ήσουν κατά βάθος άρρωστος εγωισμός. Μα είσαι συναγερμός, ένα κόκκινο φως, που όλο στριγγλίζει, που μου υπενθυμίζει πως δεν είσαι εδώ. Μα είσαι συναγερμός, που χτυπάει συνεχώς, τι διακόπτη να κλείσω, να σε σταματήσω, να μην τρελαθώ… Να μην τρελαθώ… να μην τρελαθώ… γιατί σ’ αγαπώ. Νόμιζα πως θα ξανάβρω την αγάπη στην καρδιά, πως θα μου κλείνε το μάτι μία άλλη αγκαλιά. Νόμιζα πως ο έρωτάς σου θα ήταν περαστικός, όταν σβήσει η φωτιά σου θα έσβηνε και ο καπνός.