Ey Saki Bâdeni Doldur Gönlüme!

* Ey saki bâdeni, doldur gönlüme. Gönülden dökülüp, taşarsa taşsın. Çekinme bu cana, ne olur diye. Aşksız olacaksa, çıkarsa çıksın! Çıksın kalp hanemden, dünyalık çıksın, Kırılsın putları, gayrı kalmasın. Bir yâre tutulduk, sırlamış veçhin. Cümle suretlerde, gizler cemâlin. Vuslata ermeye, ister diyetin. Diyetin vermeye, yanarsa yansın! “Aşığın kalbi, maşukuyla muhabbet ettikçe genişler çünkü aşk, kalbin beşeriyet bağından kaynaklı sınırını, maşukla yok eder… Aşık, âleme kalbinden bakmaya başladığı için her suretin ardındaki sireti seyreder… Yaşamın içinde maşukuyla muhabbet eder…” İkilik hâlinden, bire erelim. Benlik perdesinden, hiçe girelim. İçelim yokluğu, vardan geçelim. Vardan geçmez ise, kanarsa kansın! Kanmadım içmeye, yâr bâdesini, İçtikçe huzurda, buldum kendimi... Fakirim ölmeden, ölesim gelir. Ölüp de Mevla’ya, varasım gelir. Halil sevgilinin, aşk sakisidir. İçmeyen dünyada, kalırsa kalsın! Kalmadım kendime, fenaya vardım, Fenada maşukla, vuslatım yaptım... Özkan Günal