श्रीवादिराजतीर्थविरचितम् रुक्मिणीशविजयः -द्वितीयः सर्गः-०१

श्रीवादिराजतीर्थविरचितम् रुक्मिणीशविजयः - द्वितीयसर्गः -०१ ततो यशोदां स्वकुलस्य पुण्य लसद्यशोदांहि करिष्यमाणः । स गोकुलं गोकुलगोपपुञ्ज विभूषितं प्राविशदब्जनेत्रः ॥ १ ॥ विकीर्णपुष्पाम्बुदलम्बिचन्द्र महःपताका नववारिसिक्ता । फणीन्द्रकण्ठोदररत्नकान्ति विचित्रिता सा गृहवीथिकासीत् ॥ २ ॥ फणावलीतोरणभाग्विमान वितानयुक्तोरगराजमौलेः । पतत्पयोबिन्दुसिताक्षता सा स्थली निशीथेपि विभूषितेव ॥ ३ ॥ विमुक्तवर्गाधिपतिं पतिं श्रीः शिशुं समालोक्य सुलज्जितेव । इयेष दोषान्तर एव गन्तुं स्वयं गृहीतार्भकरम्यरूपा ॥ ४ ॥ हरेः प्रिया तद्भगिनीत्वमद्य ह्युपेयुषी तत्र न सा स्थिरासीत् । मनोज्ञमूर्त्यन्तरतस्तदीय विशालवक्षस्थलमेत्य तृप्ता ॥ ५ ॥ मुकुन्दसेवार्हफलं स्मतावद् वहन्निवाथानकदुन्दुभिस्ताम् । शिशुस्वरूपां कमलां स्वहस्ते स बिभ्रदभ्यागमदात्मवासम् ॥ ६ ॥ सुतं यशोदाशयने निधाय विरिञ्चिपूर्वामरमुख्यतातम् । विवेश कंसस्य गृहं स शौरिः प्रगृह्य तन्मृत्युमिवाम्बिकां ताम् ॥ ७ ॥ प्रभातकाले खलमभ्रगा सा प्रबोध्य बन्धात्पितरौ वियोज्य । हरेर्वियोगोदितचित्तचिन्तां बिभेद मातुः शयनीयसंस्था ॥ ८ ॥ स्नात्वा पूर्वपयोनिधावचलसत्पीठाधिरूढः करैः पद्मानि प्रतिगृह्य सान्द्रतिमिराण्युन्मील्य रागावृतः । सिञ्जत्पक्षिगणान्निशम्य परमं कृष्णावतारं रवि स्तत्पूजार्थमिवोदितो व्रजगृहद्वारेषु तान् प्राहिणोत् ॥ ९ ॥