Paslı Bir Çivi

Sadece kendi kalbine ağır gelenleri anlattılar Başka ruhlara dokunacakları yerleri hep sustular Sanki kazanmış gibi sahte kahkahalar attılar Kazanmak dedikleri şey, sanki paslı bir çivi Televizyonun uğultusunu yutarken onun aptal düşünceleri(ni) Silinmiş bir mesajın üstüne aynı yalanı tekrar kazımak gibi Kemik tozu gibi dağılan o yalanları Gözümde ve aklımda kilitli Ben haklı çıkmam umrumda değil Yalnız kalbimi geri alsam sana bırakmasam Bir daha susmam, bir daha susamam Yumuşak ruhlara karşı nedense hep kızgındılar Sert olanlara çarpınca hep mağduru oynadılar Kendi çizdikleri yolda yalnızlığa saplanacaklar İnandıkları yalanlarla baş başa kalacaklar Kazanmak sandıkları çürük bir etin kokusu gibi Ortada zafer bile yok; elde kalan yalnızca paslı bir çivi Gülüşüp duruyorlar, sanki boş bir kuyuya taş atar gibi İçeride koskoca bir enkaz, sanki deli gibi Ben haklı çıkmam umrumda değil Yalnız kalbimi geri alsam sana bırakmasam Bir daha susmam, bir daha susamam Ben de yoruldum, bunu saklayamam Gece uzayınca kendi sesimden kaçamam Bir uyuyamam bir de anlatamam Haklıydılar belki... Ama bir şey tamir olmadı.