Bawat tibok may pag-asa

[Verse 1] Sa bawat umaga, pagmulat ng mata, May panibagong laban na haharapin ko pa. May kirot sa dibdib, may takot sa isipan, Pero pipilitin kong bumangon at lumaban. Mga gamot sa mesa, aking kaagapay, Para sa bawat tibok, buhay ay taglay. Kahit minsan ang bulsa’y halos wala nang laman, Kakapit sa pag-asa, hindi susuko kailanman. [Pre-Chorus] Kung kapos man ang pagkain sa hapag, Kung luha’y tahimik na pumapatak, May munting tinig sa puso kong nagsasabing, “Buhay ka pa… kaya mo pang lumaban.” [Chorus] Lalaban ang puso, kahit pagod na, Kahit ang mundo’y tila sumusuko na. Sa bawat tibok, may bagong pag-asa, Sa bawat hinga, may dahilan pa. Kahit mahirap, kahit kapos, Kahit ang bukas ay hindi natin alam, Hangga’t ang puso ay patuloy na tumitibok, Babangon ako… at lalaban. [Verse 2] May mga gabing gamot ang inuuna, Bago ang pagkain na dapat nasa mesa. May pamilyang nagtitipid para may mabili, At nagdarasal na bukas ay kayanin muli. Hindi man marangya ang buhay na tangan, Hindi man sapat ang perang hawak sa kamay, Ang mahalaga’y may lakas pang natitira, At may taong nagsasabing, “Kasama mo ako.” [Pre-Chorus] Kung minsan ang luha’y hindi mapigilan, Kung minsan ang takot ay bumabalot sa katawan, Hawakan ang pag-asa, kahit maliit na ilaw, Dahil bawat bukas ay panibagong tanaw. [Chorus] Lalaban ang puso, kahit pagod na, Kahit ang mundo’y tila sumusuko na. Sa bawat tibok, may bagong pag-asa, Sa bawat hinga, may dahilan pa. Kahit mahirap, kahit kapos, Kahit ang bukas ay hindi natin alam, Hangga’t ang puso ay patuloy na tumitibok, Babangon ako… at lalaban. [Bridge] Hindi sukatan ang yaman ng buhay, Kundi ang tapang na muling bumangon araw-araw. At kung ngayon ay mabigat ang daan, Hindi ibig sabihin na wala nang bukas. Para sa lahat ng pusong nakikipaglaban, Para sa mga tahimik na nagtitiis araw-araw, Hindi ka nag-iisa, hindi ka nakakalimutan, May halaga ang bawat tibok ng iyong puso. [Final Chorus] Lalaban ang puso, hanggang makaya, Kahit may luha, may ngiti pa rin sa mata. Sa bawat tibok, may pag-asang dala, Sa bawat hinga, may bagong umaga. Kahit mahirap, kahit kapos, Kahit ilang beses tayong matumba, Hangga’t ang puso ay patuloy na tumitibok, May dahilan pa… para mabuhay. [Outro] Kaya huminga ka… Kapit lang muna… Bukas, may panibagong umaga. At habang may tibok ang puso— Lalaban tayo.