Sarı Bir Gül

Ne zamandır böyleyim, bir yanım karanlık Döktü yapraklarını dallarım, sessiz ve kırgınlık Güz uğulduyor kapıda, bekliyorum bir bilinmezi Yollarım çıkmaz olmuş, kaybetmişim kendimi Hey gücünden korktuğum dağlar, söyleyin bana Köroğlu olunmaz artık bu çağda Kararsız başımla dolaştım yıllarca Gemilerim yan yatmış kaderin kıyısında Sarı bir gül diye bastım göğsüme akrebi Sevda sandım, meğer saklıyormuş zehri Anlatılmaz bu acı, susar bütün kelimeler Damarlarımda sessiz sessiz dolaşır keder Sarı bir gül diye bastım göğsüme akrebi Gülüşüne aldandım, kaybettim kendimi Bir ömürlük düşlerim savruldu rüzgârlara Kaldım kendi gölgemle, uzun gecelerde Ne çığlığım duyuldu ne de sesim erişti İçimde yıkılan şehirler bana kaldı şimdi Bir zamanlar umut eken ellerim yoruldu Güneşe dönük yüzüm karanlıkta kayboldu Her aynada biraz daha eksiliyorum ben Hatıralar vuruyor kıyılarıma derinden Bir yanım git diyor, bir yanım bekle hâlâ Yorgun kalbim sıkışmış iki dünya arasında Sarı bir gül diye bastım göğsüme akrebi Sevda sandım, meğer saklıyormuş zehri Anlatılmaz bu acı, susar bütün kelimeler Damarlarımda sessiz sessiz dolaşır keder Bir gülün uğruna düştüm diken yollarına Kendi ellerimle sürdüm ayrılığı bağrıma Şimdi hangi sabaha uyansam eksik kalıyor İçimde senden kalan bir sızı yaşıyor Sarı bir gül diye bastım göğsüme akrebi Ömrümün en güzel yerinden vurdu beni Ne zaman adın düşse gecenin koynuna Zehri yeniden akar yüreğimin yoluna…