YANDAN ÇARKLI ALİ

YANDAN ÇARKLI ALİ Ah be Ali, yandan çarklı seni, Gözlerin yine akşamdan kalma… Bir yanın susar, bir yanın konuşur, Kim bilir kaç gece saklı o bakışlarında? Bir kadeh yuvarlasan ne çıkar, Yuvarlamasan da dünya dönüyor işte. Garson bilir derdinin hesabını, Sen bilmezsin hangi acı kaç kadeh eder. Masada yarım kalmış bir meze, Sandalyede eski bir yalnızlık… Cebinde üç beş kırık umut, Yüreğinde yıllanmış bir pişmanlık. “Geçer” derler ya Ali, inanma, Bazı yaralar kabuk tutar sadece. İnsan en çok da kendine yenilir, Bir gece aynaya bakınca sessizce. Baktım da gözlerin yine hüzünlü, Sanki bütün şehir seninle dertli. Gül biraz be Ali, gül ki anlasınlar; Hayat acımasız ama sen hâlâ dirisin. Kadehini kaldır, göğe doğru, Ne aşk için, ne de kaybettiklerin için… Bugün de devrilmedin ya Ali, İç onu şerefe değil, kendin için.