"ข่มขืน" หรือ "สมยอม" แยกแยะอย่างไร ใช้อะไรวินิจฉัย ?

ในคดีข่มขืนมักจะมีประเด็นข้อต่อสู้อยู่ข้อหนึ่งของผู้ต้องหาหรือจำเลยว่า ความจริงแล้วไม่ใช่เรื่องข่มขืน แต่เป็นเรื่องที่ผู้เสียหายสมัครใจ สมยอม และในหลายครั้งความจริงแล้วมีความสัมพันธ์กันนั้นเป็นเรื่องสมยอมกัน แต่ภายหลังมาแจ้งความหรือฟ้องเท็จเป็นเรื่องข่มขืน จากหลายสาเหตุ เช่น 1.ตอนมีความสัมพันธ์กันนั้นยินยอม แต่ภายหลังผิดใจกัน เช่น จับได้ว่ามีแฟนอยู่แล้ว ขอให้ซื้อของแล้วไม่ให้ เรียกร้องอะไรแล้วไม่ได้ เลยมาแจ้งข่มขืน 2.ตอนมีความสัมพันธ์กันนั้นยินยอม แต่พอพ่อแม่จับได้ ไม่กล้าบอกความจริง เลยต้องโกหกว่าถูกข่มขืน 3.ตอนมีความสัมพัน์กันยินยอม พ่อแม่ฝ่ายหญิงจับได้ต้องการให้แต่งงาน ฝ่ายชายไม่ยอมแต่งก็เลยไปแจ้งว่าข่มขืน 4.ตั้งใจมีความสัมพันธ์เพื่อแบลคเมย์ เรียกเงินมาตั้งแต่ต้นอยู่แล้ว ฯลฯ ยังมีอีกหลายสถาณการณ์ ดังนั้นการดูว่าข่มขืนหรือสมยอม จึงต้องพิเคราะห์ถึงเหตุผลประกอบหลายประการ ซึ่งผมรวมรวมมาได้ 7 ข้อ ที่ศาลใช้บ่อยในการวินิจฉัยครับ อ่านฉบับบทความได้ในเว็บไซต์ https://srisunglaw.com/rapeornot/ นายเอกสิทธิ์ ศรีสังข์ (ทนายเพชร) หัวหน้าสำนักงานพิศิษฐ์ ศรีสังข์ ทนายความ TEL .098-2477807 / 087-3357764 http://srisunglaw.com/   / srisungadvocate   ID LINE - @srisunglaw (มี @ข้างหน้า) หรือกดที่ลิ๊งด้านล่างเพื่อแอดไลน์ https://lin.ee/KVmQhgu