„Bękarty wojny” i niesamowita historia castingu Hansa Landy

Jedni okrzyknęli go arcydziełem, inni moralnym skandalem. Po tym filmie nikt już nie patrzył na kino wojenne tak samo. „Bękarty wojny” Quentina Tarantino zaczynają się jak baśń: „Pewnego razu w okupowanej przez nazistów Francji…”. Kończą się w paryskim kinie, w czerwcu 1944 roku, gdzie reżyser bezczelnie zmienia bieg historii. A my, widzowie, bijemy przy tym brawo. Za tym filmem stoi historia niemal tak samo nieprawdopodobna jak on sam. Scenariusz pisany przez dziesięć lat rozrósł się do rozmiarów serialu. Reżyser był gotów porzucić cały projekt, bo nikt nie potrafił zagrać głównego złoczyńcy. Rolę dostał w końcu aktor, którego poza krajami niemieckojęzycznymi praktycznie nikt nie znał, a chwilę później odbierał za nią nagrodę w Cannes i Oscara. Na planie ogień wymknął się spod kontroli i od tragedii dzieliły ekipę sekundy. Była też kobieta, bez której żaden film Tarantino nie wyglądałby tak, jak wygląda. Dziś mało kto o niej pamięta, więc w tym odcinku oddaję jej należny hołd. W tym odcinku dowiecie się: 🎬 dlaczego Tarantino nie potrafił skończyć scenariusza i jak „Bękarty” dały początek „Kill Billowi”, 🎬 skąd literówka w tytule i co łączy „Bękarty” z zapomnianym włoskim filmem klasy B z lat 70., 🎬 jakie filmowe tropy, nazwiska i afisze ukrył Tarantino w kadrach, żeby wyłapali je prawdziwi kinomani, 🎬 dlaczego reżyser był gotów porzucić projekt i kto w ostatnim tygodniu castingu wszedł do pokoju w Berlinie, 🎬 po co Tarantino kazał Christophowi Waltzowi celowo grać gorzej podczas pierwszej próby z obsadą, 🎬 którzy wielcy aktorzy mogli zagrać w „Bękartach”, ale ostatecznie ich tam nie zobaczymy, i czyje głosy słychać w filmie, choć ich nazwisk nie ma w napisach, 🎬 dlaczego film o tym, jak kino niszczy nazistów, kręcono w dawnej fabryce nazistowskiego kina, 🎬 jak ogień na planie wymknął się spod kontroli i dlaczego płonąca swastyka w finale to przypadek, 🎬 czyje ręce naprawdę widzimy w jednej z najbardziej niepokojących scen filmu, 🎬 co sprawia, że dwudziestominutowa rozmowa przy stole w scenie otwierającej uchodzi za jedną z najlepszych w historii kina, 🎬 jak jeden gest – trzy palce – zdradza bohatera w scenie w tawernie, 🎬 kim była Sally Menke i dlaczego cała ekipa mówiła do kamery „Hi, Sally!”, 🎬 co naprawdę zaszło między Tarantino a Ennio Morricone i który głośny cytat okazał się nieprawdziwy, 🎬 dlaczego krytycy pytali, czy w finale to my, widzowie, nie stajemy się widownią z kina Shosanny, 🎬 jak „Bękarty” otworzyły w twórczości Tarantino nowy rozdział – kino, które poprawia historię. To opowieść o kinie, propagandzie i zemście. O złoczyńcy, który zmienił reguły gry. I o filmie, który przypomina, że ekran nigdy nie jest niewinny. Dziękuję za każdy komentarz, łapkę w górę i udostępnienie, bo dzięki nim ten kanał może się rozwijać. Jeśli chcecie wesprzeć mnie bardziej, możecie to zrobić na Patronite. Link znajdziecie w pierwszym komentarzu.