روز مرگ - مولانا جلال الدین محمد بلخی

روز مرگ مولانا جلال الدین محمد بلخی دکاماتور: ممنون مقصودی به روز مرگ چو تابوت من روان باشد گمان مبر که مرا درد این جهان باشد برای من مگری و مگو «دریغ دریغ» به دوغ دیو در افتی دریغ آن باشد جنازه‌ام چو ببینی مگو «فراق فراق» مرا وصال و ملاقات آن زمان باشد مرا به گور سپاری مگو «وداع وداع» که گور پردهٔ جمعیت جَنان باشد فُروشدن چو بدیدی برآمدن بنگر غروب شمس و قمر را چرا زیان باشد؟! تو را غروب نماید ولی شروق بود لحد چو حبس نماید خلاص جان باشد کدام دانه فرو رفت در زمین که نَرُست؟! چرا به دانهٔ انسانَت این گمان باشد؟! کدام دلو فرور فت و پُر برون نامد ز چاه یوسف جان را چرا فغان باشد؟! دهان چو بستی از این سوی آن طرف بگشا که های‌هوی تو در جوِّ، لامکان باشد #شعر #دکلمه #هنر #ممنون_مقصودی #مولانا_جلال_الدین_مححمد_بلخی #poem #art #poetry #mamnoon_maqsoodi