ZEYTİNLİKLER ARASINDA

Sıcak ve rüzgarlı havada sabahın tan atışında baykuşların nasiplerini aramaya çıktıkları gibi vakit nakittir diyerek nasibimi aramaya çıktım ve yol beni incir ağaçlarının bulunduğu dere yatağına getirdi. Savaşların,korkuların,tehditlerin bin paraya satıldığı bir pazar yerindeki gözlemimi tamamlayıp dağlara vurdum kendimi. Vardığım dere yatağında hayatın güzelliğini gördüm,doğa hiç karşılık beklemeden cömertliğini gösterince önünde secdeye kapandım ve dedim bu alemde nede gönlü bol varlıklar varmış. Derken aklıma geldi demekki dünya bu güzellikler sayesinde dönüyor. Eğer evren yasalarını işletmemiş olsaydı dünya egoları yüksek dört çapulcunun eline kalacaktı. Demekki ilahi adalet süreci henüz tamamlamamış. Zaman şimdi bu nefis hakimiyetini kaybetmiş,egosu dağları aşmışlara araladı kapıyı ve dediki sürün bakalım delikanlılar bu araba nereye kadar gidecek hep birlikte görelim. Şimdi gaza köklediler ve araba havalarda uçuyor ama bu sonsuza kadar böyle gitmeyecek tabi. Bir yerde dizlerinin dermanı tükenecek ve artık gaza basamaz hale gelecekler ve orada baştaki izni veren bir kez daha konuşacak ve diyecekki,hadi uşaklar biraz daha basın gaza. Diyecekler vallahi basacak hal kalmadı bizde en iyisi sen şu arabanın direksiyonuna geçte kurtar bizi bu azaptan. Nitekim bu hep böyle olmuştur ve durmadan tekrarlanır,önce bas gaza rüzgarda savur yeleni sonra?sonrası diz üstü çökmek. Bende diz üstü çökene kadar iki ayak üzerinde yürümenin daha hikmetli bir iş olduğuna kanaat getirince incir ağaçlarının şarkı söylediği dere yatağında buldum kendimi. Buradan o ağaçları selamlıyorum çünkü onları kameramla ölümsüzleştirdim. İşte benim yanımda taşıyacağım nevaleden kesitlerdir bu filmde görünenler.