Γιατί επιμένει ο π. Νικόλαος και γιατί συνεχίζει να σφάλλει

0:00 Γιατί επιμένει ο π. Νικόλαος 1:01 Καλή και κακή χρήση έχει το αυτεξούσιο - νοερή ενέργεια -το νομιζόμενο αγαθό - η πρωταρχική κατάσταση - 4:31 Ο άνθρωπος είναι αυτεξούσιος ως προς το θέλημά του 5:46 Αυτεξούσιο και φυσικό θέλημα 7:54 θέλημα και πλήρωση της υπάρξεως 10:55 Το γνωμικό θέλημα δεν είναι προσωπικό 13:12 Γιατί επιμένει ο π. Νικόλαος - το πρόβλημα του ψυχολογισμού 16:05 Η ορθόδοξη ασκητική και το θέλημα Χωρία για το γνωμικό θέλημα 1 Πρὸς Μαρίνον, PG 91, 12C–13A «Θέλημα γὰρ εἶναι φυσικόν… δύναμιν τοῦ κατὰ φύσιν ὄντος ὀρεκτικήν» Ο θεμελιώδης ορισμός του φυσικοῦ θελήματος 2 Πρὸς Μαρίνον, PG 91, 16C–17A «Οὐκ ἔστιν οὖν προαίρεσις ἡ θέλησις» Το θέλημα δεν ταυτίζεται με την προαίρεση 3 Πρὸς Μαρίνον, PG 91, 17C «τὴν γνώμην εἶναι φασιν ὄρεξιν ἐνδιάθετον τῶν ἐφ’ ἡμῖν» Η γνώμη ως εσωτερική διάθεση/όρεξη 4 Πρὸς Μαρίνον, PG 91, 17C «Διατεθεῖσα γὰρ ἡ ὄρεξις… γνώμη γέγονε» Πώς η όρεξη, μετά την κρίση, γίνεται γνώμη 5 Πρὸς Μαρίνον, PG 91, 17C «Ἕξεως οὖν πρὸς ἐνέργειαν ἐπέχει λόγον, ἡ γνώμη πρὸς τὴν προαίρεσιν» Η σχέση γνώμης : προαιρέσεως 6 Διάλογος μετὰ Πύρρου, PG 91, 308A–C «ποιὰ θέλησις… ἢ ὄντος ἢ νομιζομένου ἀγαθοῦ ἀντεχομένη» Η περίφημη εξήγηση της γνώμης 7 Διάλογος μετὰ Πύρρου, PG 91, 308C «οὐ δυνατόν γνωμικὸν λέγειν θέλημα» Γιατί ο Μάξιμος απορρίπτει κυριολεκτικά τον όρο «γνωμικὸν θέλημα» όταν εφαρμόζεται στον Χριστό 8 Διάλογος μετὰ Πύρρου, PG 91, 308C–D «τρόπον οὖσα χρήσεως, οὐ λόγος φύσεως» Η ίσως σημαντικότερη φράση: η γνώμη είναι τρόπος χρήσεως, όχι λόγος της φύσεως 9 Opusculum 1, PG 91, 33A–B «οὐ τὴν γνωμικὴν τοῦ τινος ἀνθρώπου… ὄρεξιν» Η διάκριση φυσικού/γνωμικού στο χριστολογικό πλαίσιο 10 Opusculum 1, PG 91, 33B «Θέλημα γάρ ἐστι φυσικόν, δύναμις… ὀρεκτική» Πληρέστερος ορισμός του φυσικού θελήματος 11 Opusculum 1, PG 91, 33B–34A «οὐ ταὐτόν… τὸ πεφυκέναι θέλειν καὶ θέλειν» Η κρίσιμη διάκριση ικανότητας/φυσικής ιδιότηταςκαι ενέργειας 12 Opusculum 1, PG 91, 34A «ὥστε φύσεως μὲν… τὸ πῶς λαλεῖν» Η αναλογία λόγου: φύση = «πεφυκέναι λαλεῖν», ὑπόστασις = «πῶς λαλεῖν» 13 Opusculum 1, PG 91, 34A–B «εἶχεν ἄρα τὸ πεφυκέναι θέλειν ὁ σαρκωθεὶς Λόγος» Ο Χριστός έχει πλήρες ανθρώπινο φυσικό θέλημα 14 Opusculum 7, PG 91, 80A περίπου «μὴ τὸ ἐμὸν θέλημα… ἀλλὰ τὸ σόν» Το Γεθσημανή ως απόδειξη του πραγματικού ανθρώπινου θελήματος 15 Opusculum 14 / Ὅροι, PG 91, 280 «Θέλημά ἐστι φυσικόν… Θέλημα δὲ γνωμικόν…» Ο πιο συμπυκνωμένος ρητός ορισμός φυσικού/γνωμικού 16 Opusculum 14, PG 91, 153B «ἡ ἐφ’ ἑκάτερα τοῦ λογισμοῦ αὐθαίρετος ὁρμή τε καὶ κίνησις» Το γνωμικό ως αὐθαίρετη κίνηση τοῦ λογισμοῦ 17 Ἐξήγησις Κυριακῆς Προσευχῆς, PG 90, 905A «τῆς γνώμης ἀπελάσαι μακράν» Η γνώμη ως κάτι που, στην πτωτική της μορφή, πρέπει να θεραπευθεί 18 Ἀπορίαι εἰς τὸν Θαλάσσιον, 1, PG 90, 269 «ἅμα τῇ παραβάσει… γνωμικῶς ἐπεσπάσατο» Η γνωμική τροπή συνδέεται άμεσα με την πτώση 19 Διάλογος μετὰ Πύρρου, PG 91, 308C–D «ἄγνοιαν καὶ ἀμφιβολίαν…» Γιατί η γνωμική λειτουργία, ως βουλευτική αβεβαιότητα, δεν μπορεί να αποδοθεί στον Χριστό