ANUPAK : อิเล็กตรอน

ระเบิดรุนแรงแผดเผา แม้ร่างแหลกสลาย แต่แกนกลางยังคงทน หมุนวนอยู่กับความเหงา กาลเวลาแสนนานที่ผ่านพ้น พลังงานข้างในที่ไหลวน สัมผัสได้ถึงเสียงเรียกของเธอ วิ่งข้ามผ่านเนบิวลา ที่ราบแห่งกาลเวลา ปล่อยเศษซาก แห่งความช้ำ ไว้เบื้องหลัง พุ่งทะยานไปข้างหน้า… เพื่อตามเสียงเรียกของใจ วันคืนหมุนเวียนเปลี่ยนผ่าน ห้วงแห่งกาลเวลาหมุนวน การอยู่อย่างไร้จุดหมายสิ้นสุดลง เมื่อเธอยื่นมือเข้ามา สิ้นสุดการหลงทาง ความยาวนานที่หนาวเหน็บ ปลดปล่อยประจุอิเล็กตรอน พุ่งสุดแรงไปหาเธอ! วิ่งข้ามผ่านเนบิวลา ที่ราบแห่งกาลเวลา ปล่อยเศษซาก แห่งความช้ำ ไว้เบื้องหลัง พุ่งทะยานไปข้างหน้า… เพื่อตามเสียงเรียกของใจ พุ่งสุดแรงไปหาเธอ...