เดินป่าภูสอยดาว

ภูสอยดาว2569( 2วัน1คืน) เราไปกัน7คน🏕🏞⛰️ -เราจองล่วงหน้ามาเดือนกว่า เราตั้งใจไม่จ้างลูกหาบ เพราะเรากลัวไม่มีที่กางเต้นท์น้ำหนักกระเป๋าแม่ตั้งใจไม่ให้เกิน7กิโล พอเด็กไปด้วยแม่เลยต้องเพิ่มของเด็กสรุปได้9กิโล เพราะของพ่อคนเดียวก็13โลแล้ว และตั้งใจจะไม่เอาเด็กไป กลัวงอแง สุดท้ายแม่งอแงกว่าเด็กอีก เด็กดันทุกคน แรงล้นมาก ทุกคนชมเด็กตลอดทาง -พอกางเต้นท์เสร็จเราก็สั่งข้าวไข่เจียวเลยฮะ กินข้าวเสร็จไปอาบน้ำ แล้วก็ไปดูพระอาทิตย์ตก ลงมางีบสักพัก พักที่แบบ3ชั่วโมงได้ แล้วก็ลุกมาทำอาหารกินเอง เราเอาแก๊สสนามไปกันด้วย เมนูพวกเราคือชาบู ต้มเส้น หมูแดดเดียวทอด ต้องกินให้หมด -ดึกหน่อยเราก็มาดูทางช้างเผือก มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า. สวยมาก แต่น้ำค้างก็แรงมาก โชคดีไม่มีฝน -เช้ามาแดดมาไวมากเราลง8โมงกว่าๆ ระหว่างทางเจอทุกสภาพอากาศ ทั้งร้อน หนาว และฝน แก๊งค์เราบาดเจ็บ1คน ตั้งแต่เนินป่าก่อ ซึ่งมีป้ายเบอร์ฉุกเฉินตลอดทางแต่ไม่โทร พี่แกสู้มาก เพราะคิดว่าเดี๋ยวก็ถึง แล้วช่วงเนินปราบเซียนไกลมากนับถือใจ แม้ขาจะไม่ไป แต่เราก็พากันจนถึง นาทีนั้นเข้าใจความท้อความเหนื่อยความเจ็บปวดของพี่เป็นหมื่นล้านคำ กูไม่น่าชวนพี่มาลำบากเลย 😭🫂❤️‍🩹 -พอถึงจุดบริการนักท่องเที่ยว ผัวกับลูกนั่งปรบมือรอรับ อยากจะด่า ไม่รอกันบ้างเล้ย ไม่คิดชวนเจ้าหน้าที่ไปตามเลยรึไงแล้วก่อนถึงอีก500เมตร ฝนห่าก็ตกมาหนักมากกกก -ที่นี่มี5เนิน เนินที่เหนื่อสุด ส่วนตัวคือเนินปราบเซียน เพราะระยะมันไกลและสลับกับมีความชั้น เนินที่ชอบน่าจะเป็นเนินมรณะ เพราะระยะมันสั้น วิวสวย ถ้าถามว่าเดินยากไหมส่วนตัว มันก็มียากมีและง่ายสลับกันไป ถ้าถามว่าจะไปอีกไหม ณ ตอนนั้นมันก็ต้องตอบว่าไม่ไปแล้ว แต่พอลงมาแล้วมาถามใหม่ก็จะตอบว่าไปได้ เพราะเราผ่านมันมาได้แล้วไง -กวี เป็นสมาชิกในแก๊งค์ที่อึดมาก ลูกไม่บ่นเลย ไม่งอแง ถึงเต้นท์อาบน้ำกินข้าวแล้วหลับเลยหลับแบบยาวๆๆตื่นมากลางดึกเพราะหิวแล้วนอนต่อ เป็นเด็กที่ดันทุกคนให้ไปต่อ รักลูก ลูกเก่งมาก น่าจะเพราะก่อนหน้านี้ซ้อมแข่งขาไถทุกวันบวกกับไม่ชอบอยู่เฉยๆ ส่วนพี่กวินนั้น รักสบาย ฝากยายไว้ก่อน🥰 -เดินป่าในวัย30+ของสมาชิก กับเด็ก5ขวบอีก1คน ธันวาเจอกันใหม่ ขอบคุณทุกคนที่ลำบากไปด้วยกัน ฝากชาอง เก่งกะลูกกะเมีย ด้วยนะครับ