พระสมเด็จม้วนแผ่นดิน I หลวงปู่โต I วัดศิมาลัยทรงธรรม I ป่าหิมพานต์ เมืองบาดาล I เขาใหญ่ ปากช่อง

จุดกำเนิดของ "สมเด็จม้วนแผ่นดิน" จากคำบอกเล่า ของหลวงปู่โต อนาลโย อาตมาออกธุดงค์ด้วยเท้าเปล่ามาเป็นเวลายาวนาน เดินไปทั่วทั้งภาคเหนือ ภาคอีสาน ภาคกลาง และภาคใต้ ยึดถือธุดงควัตรตามกำลัง บางครั้งห้าข้อ บางครั้งเจ็ดข้อ และบางคราวก็พยายามปฏิบัติให้ครบตามแนวพระธุดงค์ ทั้งการถือผ้าบังสุกุล การฉันมื้อเดียว การอยู่ป่า และการไม่นอนตามกำลังแห่งสัจจะ เมื่อเดินเท้าเปล่าสัมผัสผืนแผ่นดินไทยทุกย่างก้าว ก็ทำให้นึกถึงครูบาอาจารย์สายกรรมฐาน เช่น หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต และหลวงปู่สรวง ผู้ดำเนินชีวิตเรียบง่าย สัมผัสผืนแผ่นดินโดยไม่สวมรองเท้า ทุกย่างก้าวทำให้เกิดความรู้สึกว่า "แผ่นดินไทย" มิใช่เพียงผืนดินธรรมดา หากเป็นแผ่นดินที่มีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นองค์อัครศาสนูปถัมภก เป็นศูนย์รวมแห่งจิตใจของประชาชน เป็นผืนแผ่นดินที่อุดมสมบูรณ์ ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว และเป็นดินแดนที่พระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองมายาวนาน เมื่อมาพำนักที่วัดศิมาลัยทรงธรรม จึงเกิดดำริว่า หากสามารถนำ "มวลสารจากแผ่นดินไทย" มาสร้างเป็นพระเครื่องที่เป็นตัวแทนของแผ่นดินทั้งผืน ก็น่าจะเป็นการประกาศพระพุทธศาสนาในอีกรูปแบบหนึ่ง อาตมาเริ่มศึกษาการสร้างพระเนื้อดิน โดยระลึกถึงหลวงพ่อขอม วัดไผ่โรงวัว ผู้สร้างพระเนื้อดินอันเลื่องชื่อ และในขณะเดียวกัน ก็เกิดนิมิตระลึกถึงสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) เสมือนท่านเมตตาอนุญาตให้ดำเนินการสร้างพระในแนวทางนี้ จึงได้ตั้งปณิธานอัญเชิญบารมีของครูบาอาจารย์ผู้เป็นหลักแห่งชีวิต ได้แก่ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ครูบาเจ้าศรีวิชัย หลวงปู่ทวด เหยียบน้ำทะเลจืด ให้เป็นประธานแห่งการอธิษฐานจิตในการสร้าง "สมเด็จมวลแผ่นดิน" จากนั้นจึงเริ่มรวบรวมมวลสารจากทั่วประเทศ ไม่ว่าจะเป็นดินจากแผ่นดินประวัติศาสตร์ ดินจากกรุงศรีอยุธยา สุโขทัย เมืองโบราณ ดินจากสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ รวมถึงดินจากพุทธคยา ประเทศอินเดีย ดินจากประเทศศรีลังกา น้ำจากแม่น้ำคงคา และมวลสารอันเป็นสิริมงคลจากสถานที่สำคัญทางพระพุทธศาสนาทั้งในและต่างประเทศ ทั้งหมดถูกรวมเป็น "ม้วนแผ่นดิน" เพื่อสื่อความหมายว่า พระองค์นี้เป็นตัวแทนแห่งผืนแผ่นดินและพุทธศาสนาของโลก ในระยะแรก อาตมาทดลองสร้างด้วยตนเองทุกขั้นตอน ตั้งแต่นวดดิน ปั้นดิน ม้วนดิน แกะแม่พิมพ์ ทำแม่พิมพ์ยาง และถอดพิมพ์เอง ล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ก็ไม่ย่อท้อ เมื่อได้โอกาสนำพระต้นแบบไปกราบถวายหลวงพ่อคูณ ปริสุทโธ เพื่อขอเมตตาแนะนำ ท่านเพียงกล่าวสั้น ๆ ว่า "ทำให้เล็กลง ค่อย ๆ ทำ ตั้งใจทำ" คำสอนสั้น ๆ นั้น กลายเป็นกำลังใจสำคัญ ทำให้อาตมามุ่งมั่นพัฒนาการสร้างพระต่อไป เดิมทีตั้งใจสร้างเพื่อบรรจุไว้ตามพระเจดีย์ มิใช่เพื่อจำหน่าย แต่เมื่อสร้างสำเร็จแล้ว ก็เริ่มนำไปบรรจุตามพระเจดีย์ทั่วประเทศไทย และต่างประเทศ ฝากครูบาอาจารย์หลายรูปนำไปบรรจุ เช่น หลวงพ่อเปลี่ยน ปัญญาปทีโป หลวงปู่บุญมี โชติปาโล และพระเถระอีกหลายรูป ตลอดเวลากว่าสองทศวรรษ "สมเด็จม้วนแผ่นดิน" ได้รับการบรรจุไว้ในพระเจดีย์และสถานที่สำคัญจำนวนมาก ทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ วัตถุประสงค์มีเพียงประการเดียว คือ ให้เป็นเครื่องระลึกถึงพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ และเป็นตัวแทนแห่งแผ่นดินไทย มิใช่เพื่อการค้า อาตมาตั้งปณิธานว่า สมเด็จมวลแผ่นดินจะไม่มีราคาซื้อขาย แต่จะเป็นของที่มอบให้ เป็นของที่แจก เป็นของที่บรรจุไว้ตามพระเจดีย์ และเป็นของที่เชื่อมโยงผู้คนทุกเชื้อชาติ ทุกศาสนา ให้ระลึกถึงคุณค่าของผืนแผ่นดินและสันติภาพของโลก สำหรับอาตมา "สมเด็จมวลแผ่นดิน" มิใช่เพียงพระเครื่อง หากเป็นสัญลักษณ์ของการเชื่อมโยงระหว่างแผ่นดิน ผู้คน จิตวิญญาณ และพระพุทธศาสนา เปรียบเสมือนสะพานที่เชื่อมโลกทั้งใบให้เป็นหนึ่งเดียว ด้วยเมตตา ศรัทธา และสันติธรรม มวลสารที่นำมาสร้าง ล้วนรวบรวมจากผืนแผ่นดินอันศักดิ์สิทธิ์ ทั้งดินจากเมืองโบราณ ดินจากสถานที่สำคัญทางพระพุทธศาสนา ดินจากพุทธคยา ประเทศอินเดีย ดินจากประเทศศรีลังกา รวมถึงมวลสารและน้ำศักดิ์สิทธิ์จากหลายแห่ง นำมาหลอมรวมเป็น "มวลแผ่นดิน" เพื่อให้เป็นสัญลักษณ์แห่งพระพุทธศาสนาและความเป็นหนึ่งเดียวของผู้คน แต่สิ่งที่อาตมาประทับใจยิ่งกว่า คือประสบการณ์ที่เกิดขึ้นตลอดระยะเวลาหลายสิบปีของการนำสมเด็จมวลแผ่นดินไปบรรจุตามพระเจดีย์ วัด และสถานที่ปฏิบัติธรรมทั่วประเทศ อาตมาไม่เคยตั้งใจสร้างเพื่อจำหน่าย แต่สร้างเพื่อ "ให้" เพื่อ "บรรจุ" และเพื่อสืบทอดพระพุทธศาสนา เมื่อเดินทางไปตามวัดต่าง ๆ หลายครั้งก็ได้รับความเมตตาจากครูบาอาจารย์และญาติโยม นำพระโบราณ พระเนื้อชิน พระสำริด หรือพระเครื่องรุ่นเก่าที่เก็บรักษาไว้เป็นเวลานาน มาถวายไว้ที่วัดศิมาลัยทรงธรรม จนกลายเป็นการสะสมมรดกทางพระพุทธศาสนาโดยมิได้คาดคิด สำหรับอาตมา เหตุการณ์เหล่านี้ทำให้ตระหนักว่า เมื่อเราตั้งใจทำทานทางธรรม มุ่งเผยแผ่พระพุทธศาสนาด้วยใจบริสุทธิ์ สิ่งดีงามก็จะค่อย ๆ เกิดขึ้นเป็นลำดับ แม้อาตมาจะเป็นคนรักความสันโดษ ชอบอยู่ป่า อยู่ถ้ำ อยู่เพียงลำพังได้เป็นปี ๆ แต่เมื่อเริ่มนำสมเด็จมวลแผ่นดินไปบรรจุตามสถานที่ต่าง ๆ กลับเกิดสายสัมพันธ์กับวัดวาอาราม ครูบาอาจารย์ และผู้คนจำนวนมาก อาตมามองว่า นี่คือศิลปะแห่งการเผยแผ่พระพุทธศาสนา เป็นภูมิปัญญาที่ได้รับความเมตตาจากครูบาอาจารย์ ให้เรียนรู้ผ่านการลงมือทำจริง แนวคิดนี้เอง ได้กลายเป็นแรงบันดาลใจในการสร้าง "วัดศิมาลัยทรงธรรม" จุดเริ่มต้นนั้นเรียบง่ายมาก เพียงนำดินเหนียวมานวด มาม้วน และขึ้นรูป เพราะดินในขณะที่ยังอ่อนสามารถเปลี่ยนแปลงรูปทรงได้ตามเจตนาของผู้ปั้น จากดินก้อนเล็ก ๆ จึงค่อย ๆ กลายเป็นพระสมเด็จมวลแผ่นดินนับแสนองค์ ที่ถูกนำไปบรรจุตามพระเจดีย์ ถ้ำ ภูเขา และสถานที่สำคัญทางพระพุทธศาสนาทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ การสืบทอดพระพุทธศาสนา และการเชื่อมโยงผู้คนด้วยศรัทธา ผ่านผืนแผ่นดินเดียวกันที่เราทุกคนอาศัยอยู่ร่วมกัน :บันทึก และเรียบเรียง ประพันธ์คีตะธรรมบูชาถวาย ปู่ตรัย อาศรมอโรคยา