WILLY BLAKE & ANNIE LEE-WALKING BLUES (Peg Leg Howell)

Willy Blake-guitar, vocal Aniie Lee-banjo guitar, vocal * Our version of Peg Leg Howell's "Walkin' blues", captured just a few days ago. After some folk fun we come back to early blues and its afroamerican roots. Peg Leg Howell was one of the pioneers in street recordings of country blues. He played in the streets of Atlanta, where he was discovered by a Columbia Records rep. In 1926 he started recording with them, with his records being presented as race records - ones specifically meant for black audiences during racial segregation in the USA. Howell's "Walkin' Blues" came out in 1929. It's worth remembering that this one is completely different from a much more well known version from Robert Johnsom done in 1936. They are similar only in title and in guitar tuning. I very much enjoy Howell's pieces, especially the ones in open G tuning. Ania added another layer to our version with a banjo-style guitar and a simple rhythm inspired by Lead Belly's riff style. She completed the whole thing with a blues vocal harmony. Hit 'play' and enjoy! ************************************************************* Prezentujemy Wam naszą wersję „Walkin’ Blues” Peg Leg Howella, nagrana załatwię kilka dni temu. Po folkowych inspiracjach wracamy do wczesnego bluesa i jego afroamerykańskich korzeni. Peg Leg Howell był jednym z pionierów nagrywanego country bluesa. Grał na ulicach Atlanty, gdzie został zauważony przez przedstawiciela wytwórni Columbia Records. W 1926 roku rozpoczął nagrywanie dla Columbii, a jego płyty ukazywały się na rynku race records — nagrań kierowanych przede wszystkim do czarnoskórej publiczności w czasach segregacji rasowej w USA. Swoje „Walkin’ Blues” Howell nagrał w 1929 roku. Warto pamiętać, że utwór ten i znacznie bardziej znane „Walkin’ Blues” Roberta Johnsona z 1936 roku to dwa zupełnie różne kawałki, które łączy właściwie tylko tytuł i ten sam strój gitarowy. Bardzo lubię nagrania Howella, szczególnie jego brzmienie w otwartym stroju G. Naszą wersję wzbogaciła Ania, dogrywając drugą gitarę w banjowym stylu, z prostym rytmem inspirowanym riffowym stylem Lead Belly’ego. Do tego świetnie uzupełniła całość bluesową harmonią wokalną. Miłego słuchania!