นางร้ายปีกหัก Intro | #หนังสือเสียง#นิยาย#กาแฟหอมกรุ่นนักเขียน

**คำโปรย** เขาดีกับคนทั้งโลกแต่ร้ายกับเธอคนเดียว ถ้าไม่ใช่เพราะเธอคนรักของเขาก็คงไม่ตาย คิรินพร่ำบอกตัวเอง ต้องเกลียด ต้องไม่รัก ห้ามหลงรักฆาตกรอย่างขจีเนตรเด็ดขาด แต่หัวใจกลับไม่ฟังยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ... ... "มาถึงแล้วทำไมไม่เดินเข้าไปล่ะ หรือต้องรอให้ใครอัญเชิญ" เจ้าของห้องนอนใหญ่เดินออกมาจากห้องทำงานเห็นเชลยสาวถอนหายใจไม่ยอมเปิดประตูเสียที จึงเดินมาหยุดอยู่ข้างหลังเธอก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงถากถาง "คุณคิริน คุณไม่ได้อยู่ในห้องเหรอ" หญิงสาวหันขวับมองด้วยความตกใจ ขวัญหนีดีฝ่อคิดว่าเป็นผี คนอะไรมาไม่ให้สุ้มให้เสียง "ถามทำไม ก็เห็นอยู่ เดินเข้าไปสิ" เขาเอ่ยราวกับไร้ความรู้สึกทั้งที่ข้างในกำลังร้อนรุ่ม เพียงแค่เห็นเรียวขาขาวภายใต้กางเกงนอนขาสั้นผ้าลื่นกายแกร่งก็แทบจะทนไม่ไหว กี่วันแล้วที่เขาไม่ได้เก็บดอกเบี้ยจากเรือนร่างเธอ "ยายส้มเปรี้ยวบอกว่าคุณต้องการพบฉัน คุณมีเรื่องอะไรจะคุยกับฉันเหรอ" ถามด้วยน้ำเสียงประหม่าหลังจากเห็นแววตาของเขา แววตาที่แสดงออกถึงความต้องการบางอย่างจากร่างกายของเธออย่างปิดไม่มิด "เข้าไปคุยในห้อง ทำไม? กลัวเหรอ ไม่เห็นต้องกลัวเลย ทำเหมือนไม่เคย" มุมปากยกยิ้มขึ้นมาอีกครั้งยามที่คิดถึงเรื่องนั้น "ใครบอกว่ากลัว อีกไม่นานฉันก็จะไปจากที่นี่แล้ว" เธอเชิดหน้าตอบอย่างไม่เกรงกลัว ถ้าไม่ใช่เพราะแม่เพราะเงิน ไม่มีทางที่คนอย่างขจีเนตรจะเอาตัวเข้าแลกเด็ดขาด แต่ในเมื่อมันไม่มีทางเลือกก็ต้องทำ "เหรอ แต่ในข้อตกลงของเรายังมีเวลาอีกหลายเดือน ตราบใดที่ผมยังแก้แค้นคุณไม่ครบปี อย่าคิดจะออกไปจากที่นี่เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นคนที่จะลำบากก็คือแม่ของคุณ จำเอาไว้คนสวย" "ฉันจะจำเอาไว้ จำหมดทุกอย่าง อย่าให้ถึงเวลาของฉันก็แล้วกัน คุณกระอักเลือดขาดใจตายแน่คุณคิริน"