Zawisza Czarny: rycerz, na którym można było polegać

Czerwiec 1428 roku. Na brzegu Dunaju pod turecką twierdzą Golubac zostaje garstka ludzi, a król przysyła po ich dowódcę łódź. Rycerz odwraca się od rzeki. Opowiadamy całą drogę Zawiszy Czarnego z Garbowa: dwór Zygmunta Luksemburskiego w Budzie, pierwszy szereg chorągwi krakowskiej pod Grunwaldem, turnieje w Budzie, Perpignan i Krakowie, sobór w Konstancji, poselstwa między dwoma królami, niewolę u husytów pod Niemieckim Brodem i śmierć nad Dunajem. Oddzielamy to, co wiemy z dokumentów i od Jana Długosza, od tego, co dopisała legenda. Rozdziały: 0:00 Łódź na Dunaju 2:08 Garbów 6:14 Dwór Zygmunta 9:41 Grunwald 14:30 Buda 1412: turniej dwóch królów 18:19 Konstancja 21:44 Perpignan 24:33 Człowiek dwóch królów 27:33 Wozy husytów 30:51 Kraków 1424 33:39 Golubac Źródła i literatura: • Jan Długosz, Roczniki, czyli Kroniki sławnego Królestwa Polskiego (Annales seu Cronicae incliti Regni Poloniae), księgi X–XI — główne źródło narracyjne: Grunwald 1410, zjazd w Budzie 1412, pojedynek w Perpignan 1415, Golubac 1428 i epitafium Adama Świnki • Beata Możejko, Sobiesław Szybkowski, Błażej Śliwiński, „Zawisza Czarny z Garbowa herbu Sulima”, Gdańsk 2003 — współczesna monografia (m.in. pochodzenie żony Barbary, nabycie Rożnowa w 1426 r.) • Dariusz Piwowarczyk, „Poczet rycerzy polskich XIV i XV wieku”, Warszawa 2004 • Antoni Prochaska, „Zawisza Czarny. Szkice historyczne z XV w.”, Kraków 1884 • Stefan M. Kuczyński, „Wielka wojna z Zakonem Krzyżackim w latach 1409–1411”, Warszawa 1987 — kampania grunwaldzka • Wikipedia: „Zawisza Czarny z Garbowa” (pl), „Zawisza the Black” (en), „Siege of Golubac (1428)” (en) — daty i fakty sprawdzone razem z bibliografią tych haseł Sceny znane tylko z Długosza, spisane kilkadziesiąt lat po wydarzeniach (uratowana chorągiew pod Grunwaldem, łódź pod Golubacem, śmierć Zawiszy), zaznaczamy w narracji jako przekaz kronikarski lub legendę. Obrazy w filmie są ilustracjami wygenerowanymi z pomocą AI i nie są źródłami historycznymi.