Parand - Jahan e Atash

Rumi's Atash شُده‌اَم سِپَندِ حُسنَت وَطَنَم میانِ آتَش چو زِ تیرِ توست بَنده بِکِشَد کَمانِ آتَش آتَش آتَش سَحَری صَلایِ عِشقَت بِشِنید گوشِ جانَم کِه دَرآ دَر آتَشِ ما بِجَه اَز جَهانِ آتَش آتَش جَهانِ آتَش بِمَسوز جُز دِلَم را کِه زِ آتَشَت بِه داغَم بِنگَر بِه سینهٔ مَن اَثَرِ سِنانِ آتَش غَمِ عِشقِ آتَشینَت چو دِرَخت کَرد خُشکَم چو دِرَخت خُشک گَردَد نَبُوَد جُز آن آتَش آتَش آتَش سَحَری صَلایِ عِشقَت بِشِنید گوشِ جانَم کِه دَرآ دَر آتَشِ ما بِجَه اَز جَهانِ آتَش آتَش جَهانِ آتَش سَحَری صَلایِ عِشقَت بِشِنید گوشِ جانَم کِه دَرآ دَر آتَشِ ما بِجَه اَز جَهانِ آتَش آتَش جَهانِ آتَش دِل چو تَنور پُر شُد کِه زِ سوز چَند گویَد دَهَنِ پُرآتَشِ مَن سُخَن اَز دَهانِ آتَش آتَش