อาจารย์นักสู้จอมป่วน

ชายร่างผอมกะหล่องในชุดฝึกซอมซ่อหลุดลุ่ย ผู้มักจะถือกระบอกน้ำเต้าเหล้าติดมือและเดินโซซัดโซเซเหมือนคนไร้สติจนไม่มีใครอยากเชื่อว่าเขาคือยอดฝีมือที่ผู้คนกล่าวขวัญ ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มเจ้าเล่ห์กับแววตาวิบวับมักซ่อนบทเรียนสุดแผลงไว้เสมอ ไม่ว่าจะเป็นการสั่งให้ลูกศิษย์วิ่งไล่จับไก่ป่าด้วยตะเกียบ หรือแกล้งลอบโจมตีตอนกำลังหลับฝันดี ทว่าเบื้องหลังท่าทีกวนประสาทและการหยอกล้อไร้สาระ ทุกการเคลื่อนไหวที่ดูเหมือนซุ่มซ่ามกลับเปี่ยมไปด้วยวิถียุทธ์อันลึกล้ำ เพียงแค่เขาเอี้ยวตัวหลบคมดาบอย่างไม่ใส่ใจพลางแกล้งสะดุดขาตัวเอง ผลักให้ศัตรูหน้าทิ่มดินด้วยความเร็วที่แทบมองไม่ทัน ก็บ่งบอกชัดเจนแล้วว่าอาจารย์จอมป่วนคนนี้ คืออัจฉริยะที่ใช้ความบ้าคลั่งอำพรางความร้ายกาจของเพลงยุทธ์ที่ไร้ผู้ต้านทาน