ใครมันสอนเธอให้พูดว่ารัก

INTRO ..นั่งมองฟ้า ....ไม่เห็นแสงดาว ...กลางวันนี้หว่า.....กำ Verse 1 วันนี้อากาศสดใสเกินบรรยาย เลยมานั่งผ่อนคลายตรงหาดทราย เงยหน้ามองท้องฟ้าเมฆครามดั่งลวดลาย เหมือนภาพในจินตนาของวันเวลา ลมเย็นพัดผ่านกายคล้ายความฝัน เตือนให้คิดถึงวันเก่าเฝ้าห่วงหา ในมือกำเม็ดทรายปล่อยโรยมา นับพันกว่าละอองล่องตามลม เม็ดทรายมากเท่าไรไม่อาจรู้ แต่ยังดูน้อยกว่าคำหวานหู คำว่ารักที่เธอเคยคอยพร่างพรู จนใจจมอยู่ในห้วงคิดตะนึง Pre-Chorus เคยเชื่อทุกถ้อยคำที่พร่ำบอก เคยเก็บดอกไม้แห้งแทนคุณค่า เคยคิดว่าคำรักจากสายตา จะอยู่คู่เวลาไม่เปลี่ยนแปลง Chorus รัก...คำนี้เธอเคยให้มามากมาย รัก...เคยเป็นคำที่ฟังแล้วชื่นใจ แต่ตอนนี้รู้แล้วว่ามันไร้ความหมาย แค่พูดออกมาง่ายๆ ไม่ได้มาจากใจ วันหน้าวันหลังอย่าไปเผลอบอกใคร เพราะมันอาจตรึงใจกลายเป็นเข็มทิ่มอุรา เจ็บลึกเพราะเป็นคำที่โหยหา ตอนนี้อยากรู้ว่า... ใครมันสอนเธอให้พูดว่ารัก มักง่ายเกินไปหรือเปล่าเธอ พูดเหมือนสายลมผ่านแล้วก็เลือน แต่คนฟังยังสะเทือนอยู่ทั้งใจ Rap Verse Yo... เจอกันแป๊บเดียวก็บอกว่ารักนะ ส่งข้อความมาทุกวันว่าคิดถึงค่ะ ซื้อของขวัญเล็กน้อยเธอก็ยิ้มมา แล้วกระซิบเบา ๆ ว่า "รักนะคะ" ขับรถไปส่งยามค่ำยังจำได้ เสียงเธอหวานละไมเหมือนมนตรา พอได้ยินคำเดิมซ้ำทุกเวลา ฉันก็เผลอฝากหัวใจไว้กับเธอ แต่วันนี้เพิ่งเข้าใจในความจริง บางสิ่งไม่ได้ลึกอย่างที่เสนอ Maybe love was just a lovely word Not a promise, not forever เธอแจกมันเหมือนดอกไม้ริมทางผ่าน ใครเดินมานิดเดียวก็ยื่นให้เสมอ ส่วนฉันเก็บทุกคำไว้ละเมอ เลยต้องเจ็บเกินกว่าใครจะเข้าใจ Chorus รัก...คำนี้เธอเคยให้มามากมาย รัก...เคยเป็นคำที่ฟังแล้วชื่นใจ แต่ตอนนี้รู้แล้วว่ามันไร้ความหมาย แค่พูดออกมาง่ายๆ ไม่ได้มาจากใจ วันหน้าวันหลังอย่าไปเผลอบอกใคร เพราะมันอาจตรึงใจกลายเป็นเข็มทิ่มอุรา Bridge หากคำว่ารักเป็นเพียงเสียงลมผ่าน ก็อย่าขับขานให้ใครหวั่นไหว เพราะบางคนเก็บทุกคำลงหัวใจ แล้วใช้ทั้งชีวิตเฝ้าดูแล คำหนึ่งคำสำหรับเธออาจเล็กน้อย แต่สำหรับใครอีกคนมันยิ่งใหญ่แท้ อย่าปล่อยคำหวานล่องลอยไปในอากาศแปร ถ้าไม่ได้แปลว่ารักจริง Final Chorus รัก...คำนี้เธอเคยให้มามากมาย รัก...เคยเป็นคำที่ฟังแล้วชื่นใจ แต่ตอนนี้รู้แล้วว่ามันไร้ความหมาย เธอพูดออกมาได้ง่าย ๆ ไม่ได้มาจากใจ วันหน้าวันหลังอย่าไปเผลอบอกใคร เพราะมันอาจตรึงใจกลายเป็นเข็มทิ่มอุรา ฝากคำถามเอาไว้กับสายลมและฟ้า ใครมันสอนเธอให้พูดว่ารัก จนคนฟังต้องจมอยู่กับน้ำตา ใครมันสอนเธอให้ใช้คำธรรมดา ทำให้คนหนึ่งคน...จำไปทั้งชีวิต Love is easy to say, but hard to mean...