«Կաստում-շալվարս հագնում եմ գալիս գոմ,միլիոններ եմ ըշխատում»Սամվելի դրախտը

Այս պատմությունը տարիք չունի: Լոռու մարզի Օձուն գյուղում ապրող Ապրեսյանների ընտանիքը սեփական օրինակով ապացուցում է՝թոշակառու լինելը կյանքի ավարտ չէ: 70-անց ամուսինները մինչև այսօր ակտիվ աշխատում են,ստեղծում,ծրագրում ու ապրում երիտասարդին բնորոշ կենսակերպով: Ֆերմա,խանութ,ընտանիք ու արժեքնե՝ մեկ պատմության մեջ: Մինչև թոշակի անցնելը Սամվել Ապրեսյանը աշխատել է տարբեր ղեկավար պաշտոններում, կինը՝Շուշանիկը երկար տարիներ աշխատել է Ալավերդու պղնձաարտադրական գործարանում,որպես լաբարանտ,այնուհետև դպրոցում,դասավանդել է քիմիա առարկան: Համատեղ մեծացրել երկու տղա երեխաներ: