Dopóki płonie ogień - WN Music

‪@WNMusic-Poland‬🔥 Dopóki płonie ogień - Słowiańskie Pieśni & Folk Po długiej wędrówce najważniejsze nie jest to, ile dróg zostało za nami. Ważne, że ktoś nadal czeka - podaje kubek, robi miejsce przy ognisku i zaczyna pieśń, którą pamiętamy z dzieciństwa. „Dopóki płonie ogień” to folkowa opowieść o powrocie do domu, bliskości i pamięci przekazywanej we wspólnym śpiewie. O spotkaniu, podczas którego nie trzeba tłumaczyć wszystkich swoich błędów. O chlebie, który smakuje jak dawniej, i znajomych głosach, dzięki którym długa podróż wreszcie dobiega końca. Głęboki męski wokal, kobiece zaśpiewy, puls bębnów i brzmienia akustycznych instrumentów tworzą atmosferę leśnego wieczoru przy ogniu. Kameralna historia wędrowca stopniowo przemienia się w pieśń całego kręgu - inspirowaną słowiańskim folklorem, naturą i więzią między pokoleniami. 🎶 „Hej, dopóki płonie ogień, póki jeszcze bęben gra, niech wędrowiec znajdzie drogę do tych, których w sercu ma.” To pieśń także o gościnności. Bo tradycja żyje nie tylko we wspomnieniach, lecz również wtedy, gdy przy naszym ogniu znajduje miejsce ktoś, kto stracił własny dom. 🎧 Playlista: WN Music - Słowiańskie Pieśni & Folk Vol. 1 Odkryj więcej pieśni inspirowanych lasem, dawnymi opowieściami i folkowym brzmieniem. 💬 Jakie miejsce kojarzy Ci się z powrotem do domu? Podziel się wspomnieniem w komentarzu. Zostaw polubienie, zasubskrybuj WN Music i prześlij tę pieśń komuś, z kim dobrze byłoby znów usiąść przy ognisku. ✨ Utwór powstał przy wsparciu sztucznej inteligencji w ramach projektu WN Music. Tekst: Przez doliny, przez bezdroża, tam, gdzie rzeka zwalnia bieg, wracam ścieżką mego ojca, którą kiedyś ze mną szedł. Wiatr mi plącze włosy w mroku, deszcz zaciera każdy ślad. Lecz za wzgórzem blask migocze - ktoś tam na mnie czeka wciąż. Słyszę bęben, słyszę głosy, znam tę pieśń od dawnych lat. Coraz bliżej, coraz głośniej - już ogniska czuję żar. Hej, dopóki płonie ogień, póki jeszcze bęben gra, niech wędrowiec znajdzie drogę do tych, których w sercu ma. Hej, niech płynie ponad borem pieśń, co znów jednoczy nas. Przy tym ogniu jest dość miejsca, usiądź z nami jeszcze raz. Hej, nad wodą, hej, nad lasem, niech się niesie dawny śpiew! Hej, nad wodą, hej, nad lasem, niech się niesie dawny śpiew! Stary druh podaje kubek, ojciec miejsce robi mi. Matka patrzy, milczy chwilę, potem śmieje się przez łzy. Nikt nie pyta, gdzie błądziłem, ile zabrał obcy świat. Chleb smakuje znów jak dawniej, a nad nami szumi las. Dokładamy drew do żaru, iskry lecą ponad krąg. Już nie słucham pieśni z dala - teraz do niej włączam głos. Hej, dopóki płonie ogień, póki jeszcze bęben gra, niech wędrowiec znajdzie drogę do tych, których w sercu ma. Hej, niech płynie ponad borem pieśń, co znów jednoczy nas. Przy tym ogniu jest dość miejsca, usiądź z nami jeszcze raz. A gdy kiedyś nas zabraknie, ktoś dołoży świeżych drew. Ktoś przypomni nasze twarze, ktoś podejmie stary śpiew. Może zmieni kilka słów, może nada inny ton - byle miejsce przy ognisku znalazł ten, kto stracił dom. Podaj dalej, podaj dalej pieśń, co tyle przeszła dróg. Niech ją weźmie, kto odchodzi, niech przyniesie, kto wrócił znów. Hej, dopóki płonie ogień, póki jeszcze bęben gra, niech wędrowiec znajdzie drogę do tych, których w sercu ma. Hej, niech płynie ponad borem pieśń, co znów jednoczy nas. Przy tym ogniu jest dość miejsca, usiądź z nami jeszcze raz. Hej, nad wodą, hej, nad lasem, niech się niesie dawny śpiew! Hej, nad wodą, hej, nad lasem, niech się niesie dawny śpiew! Niech do rana płonie ogień. Już nie trzeba dalej iść. Ktoś mi kładzie dłoń na ramię. Dobrze z wami znowu być. #DopókiPłonieOgień #WNMusic #SłowiańskiePieśni #SłowiańskiFolk #PolskiFolk #SlavicFolk #MuzykaFolkowa