Перейти к содержимому

LANGKAH YANG KUSERAHKAN

Habsah Adenan

0:00 / 0:00

LANGKAH YANG KUSERAHKAN

30 просмотров · 6 дн. назад
Habsah Adenan
4 подписчика
30 просмотров · 6 дн. назад
LANGKAH YANG KUSERAHKAN Pagi ini aku melangkah Dengan hati yang belum tahu Ke mana jalan akan membawa Dan apa menanti di hujung waktu Banyak yang ingin kurencanakan Banyak yang ingin kugapai Namun semakin jauh kupandang Semakin kusedar, aku tak tahu yang terbaik Maka kubawa langkah ini Dengan segala lemahku Bukan kerana aku mengerti Tapi kerana aku percaya pada-Mu Wahai Pemilik alam semesta Aku serahkan jalanku pada-Mu Jika ini baik, bukakan jalannya Jika bukan, palingkan aku dengan lembut Jadikan setiap langkahku Selaras dengan kehendak-Mu Biar bukan apa yang aku mahu Tapi apa yang terbaik menurut-Mu Kadang aku takut kehilangan Pada sesuatu yang kuharap Kadang kuanggap pintu yang tertutup Adalah akhir daripada segalanya Padahal mungkin di sebaliknya Ada jalan yang belum kulihat Ada jawapan yang belum tiba Ada hikmah yang belum sempat kupahami Maka kubawa resah ini Ke tempat yang paling kupercaya Jika tanganku tak mampu memilih Biarlah tangan-Mu yang menentukan arah Wahai Pemilik alam semesta Aku serahkan jalanku pada-Mu Jika ini baik, bukakan jalannya Jika bukan, palingkan aku dengan lembut Jadikan setiap langkahku Selaras dengan kehendak-Mu Biar bukan apa yang aku mahu Tapi apa yang terbaik menurut-Mu Dan jika esok tidak seperti harapanku Ajarkan hatiku untuk tetap tenang Jika yang kuinginkan bukan milikku Ajarkan aku untuk melepaskan Kerana aku mungkin hanya melihat hari ini Sedang Engkau mengetahui seluruh jalannya Aku hanya mampu berjalan Dan Engkau mengetahui ke mana akhirnya Wahai Pemilik alam semesta Kini kuserahkan semuanya pada-Mu Langkah yang berat, hati yang ragu Bimbinglah perlahan menuju jalan-Mu Jadikan setiap langkahku Selaras dengan kehendak-Mu Dan bila sampai di penghujung jalan Biarlah aku reda dengan pilihan-Mu Aku akan tetap melangkah Tanpa perlu tahu semuanya Kerana cukup bagiku percaya Engkau tahu ke mana aku harus pergi...