Yalnız Ağacın Türküsü

Uzak diyarları düşleyelim seninle Belki rüzgârların durulduğu Solgun bir tepenin yamacında Yalnız başına duran bir ağaç çıkar karşımıza Kökleri toprağın en derin yerinde Dalları gökyüzüne uzanmış Bir direniş, sessiz bir türkü gibi Eski zaman masalları dinleyelim seninle Belki sözcükler dokundukça toprağa Ufuk çizgisinde yerle gök kucaklaşır Biri aydınlık, diğeri gölgede kalmış yamaçlar gibi Hayatın bütün zıtlıkları barışır içimizde Unutulmuş bir heves uyanır göğsümüzün orta yerinde Başka bir gökyüzü çizelim seninle Altında ne bir gürültü ne de bir telaş Sadece sarı tepeler ve sonsuz bir mavilik Gözlerimizi diktiğimiz o incecik çizgide Yerden göğe yükselen bir umut yeşersin Notalar melodiye dönüşsün, Haykıralım umudun türküsünü hep birlikte Hadi, rüzgârın sarmaş dolaş olduğu o yerde Direnişin türküsünü söyleyelim yeniden seninle