Jak Gigantyczne Są Największe Obiekty w Kosmosie? | 2 Biliony Galaktyk, Gwiazd i Wielki Atraktor

Zaczniemy od skali bliskiej ludzkiemu doświadczeniu, a potem przejdziemy do lat świetlnych i granicy obserwowalnego Wszechświata. Wyjaśnimy, dlaczego jego średnica wynosi około 93 miliardów lat świetlnych, choć ma 13,8 miliarda lat: przestrzeń rozszerzała się, gdy światło do nas wędrowało. Potem zejdziemy ku najgęstszym obiektom i przyjrzymy się TON 618. Omówimy szacunki jego masy — od 40,7 do 66 miliardów mas Słońca — oraz to, jak czarne dziury wpływają na galaktyki i jak mogły urosnąć tak szybko we wczesnym Wszechświecie. Porównamy też galaktykę IC 1101, której rozmiar zależy od sposobu wyznaczania granic, z Alcyoneusem i jego płatami radiowymi rozciągającymi się na około 16 milionów lat świetlnych. Następnie prześledzimy, jak ciemna materia tworzy kosmiczną sieć, a galaktyki skupiają się w grupy, gromady i supergromady. Laniakea to nasza supergromada; Droga Mleczna, Andromeda i cała Grupa Lokalna uczestniczą w przepływie galaktyk. Wielki Atraktor nie jest pojedynczym obiektem, lecz skupiskiem gromad, ku któremu kieruje się ten ruch. Na koniec zestawimy Sloan Great Wall i Huge-LQG z Wielkim Murem Herkulesa–Korony Północnej, którego rozmiar szacuje się na około 10 miliardów lat świetlnych. Sprawdzimy, dlaczego skupienie rozbłysków gamma może wskazywać na olbrzymią strukturę, ale nie przesądza, że mur istnieje jako jeden spójny obiekt. Zobaczymy, jak ta niepewność wystawia na próbę zasadę kosmologiczną, i omówimy granice obserwowalnego Wszechświata oraz pytania, na które wciąż nie znamy odpowiedzi. W przypadku Alcyoneusa rekordowy zasięg nie oznacza, że jego galaktyka jest wyjątkowo masywna. Zespół badawczy opisał ją w Astronomy & Astrophysics jako dość typową dla galaktyk radiowych, położoną we włóknie kosmicznej sieci. Niskie ciśnienie w jej płatach może pomóc badać ciepły i gorący gaz między galaktykami. NASA podaje, że cień TON 618 jest tak rozległy, iż światło potrzebowałoby tygodni, by przebyć go w poprzek.