เราบินไปดาวพลูโตได้ แล้วทำไมถึงขึ้นไปในระบบสุริยะไม่ได้?

ยานอวกาศของนาซาเดินทางข้ามระบบสุริยะได้ไกลหลายพันล้านไมล์ ไปถึงดาวพลูโต สำรวจดาวเคราะห์ชั้นนอก และแม้แต่ข้ามขอบเขตเฮลิโอพอสออกสู่ห้วงอวกาศระหว่างดาว แล้วทำไมเราถึงแค่หันยานอวกาศ “ขึ้น” แล้วบินสูงเหนือดาวเคราะห์ไปไม่ได้? คำตอบอยู่ที่กลศาสตร์วงโคจร แรงโน้มถ่วง ความเร็วของยาน เดลตาวี และระนาบสุริยวิถี เพราะโลก ดาวเคราะห์ และวัตถุส่วนใหญ่ในระบบสุริยะต่างโคจรรอบดวงอาทิตย์อยู่ในบริเวณอวกาศที่แบนราบใกล้เคียงกัน ภารกิจอย่างนิวฮอไรซันส์ วอยเอเจอร์ 1 วอยเอเจอร์ 2 และภารกิจห้วงอวกาศลึกของนาซา สามารถอาศัยการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์และการช่วยส่งแรงโน้มถ่วงเพื่อเดินทางออกไปไกลมหาศาลได้ แต่การเปลี่ยนมุมเอียงของวงโคจรอย่างมากนั้นต้องใช้พลังงานในระดับที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง เมื่อเข้าใจวงโคจรของดาวเคราะห์ การเดินทางในอวกาศ ระบบขับดันจรวด การช่วยส่งแรงโน้มถ่วง และการสำรวจระบบสุริยะ ก็จะเห็นว่าระยะทางเพียงอย่างเดียวไม่ใช่สิ่งที่ทำให้การเดินทางในอวกาศยากลำบาก เราเดินทางไปทางดาวพลูโตได้ไกลหลายพันล้านไมล์ แต่การหัน “ขึ้น” อาจเป็นการเดินทางที่ยากยิ่งกว่า อนิเมชั่นจัดทำโดยชีวิตสดใส ---------------------------------------------------------------------------------------- เพลงของ Epidemic Sound https://www.epidemicsound.com/ กดติดตามช่องชีวิตสดใส http://bit.do/brightside_thai ---------------------------------------------------------------------------------------- โซเชียลมีเดียของเรา: Facebook: https://bit.ly/2Wnnh6t Instagram:   / brightside.thai.official   ของในสต๊อก (รูปภาพ, วิดีโอ และอื่นๆ): https://www.depositphotos.com https://www.shutterstock.com https://www.eastnews.ru ---------------------------------------------------------------------------------------- สำหรับวิดีโอและบทความเพิ่มเติมดูได้ที่: https://brightside-thai.com/