ทางไกลของลูกคนหนึ่ง [ เพลงเพื่อชีวิตให้กำลังใจคนต้องสู้ ]

เนื้อเพลง วันนั้นฉันเดินออกจากบ้าน มีเพียงกระเป๋าเก่า ๆ กับหัวใจ ไม่รู้ข้างหน้าจะต้องเจออะไร รู้เพียงอย่างเดียว…ฉันต้องไป จากบ้านหลังเล็กในเช้าวันหนึ่ง ฉันเดินทางไกลด้วยเงินไม่กี่บาท ไม่มีใครคอยจับมือบนเส้นทาง ต้องเรียนรู้ทุกอย่างด้วยตัวเอง เมืองใหญ่ไม่เคยปรานีคนจน เหนื่อยก็ทน เจ็บก็ต้องฝืน กลางวันทำงาน กลางคืนกลืนน้ำตา พรุ่งนี้ตื่นมา…ก็ต้องเดินต่อไป เงินเดือนก้อนแรกยังไม่ทันได้ใช้ ก็แบ่งส่งกลับไปให้คนทางบ้าน ตัวฉันกินน้อยหน่อยคงไม่เป็นไร ขอแค่คนข้างหลังไม่ต้องลำบาก ฉันไม่ได้เก่งกว่าคนอื่น แค่ไม่มีสิทธิ์จะยอมแพ้ เพราะทุกครั้งที่ฉันคิดจะหยุดเดิน ยังมีบ้านหลังเดิม…รออยู่ข้างหลัง ฉันต้องสู้ เพราะยังมีคนให้ดูแล ถึงอ่อนแอ ก็ร้องไห้ได้แค่ตอนลำพัง สองมือเล็ก ๆ ต้องแบกความหวัง ของคนข้างหลังที่ฝากไว้กับฉัน เหนื่อยแค่ไหนก็ต้องยืนให้ไหว ล้มกี่ครั้งก็ต้องลุกขึ้นมา เพราะชีวิตฉันไม่ได้มีแค่ฉัน ยังมีคนที่บ้าน…รอเงินกลับไปทุกเดือน หลายปีผ่านไปฉันเริ่มแข็งแรง แต่คนที่บ้านกลับเริ่มโรยรา พ่อที่เคยเดินนำฉันทุกเวลา วันนี้ก้าวช้าลงทุกที ฉันกลับมาหาพ่อเท่าที่ทำได้ ซื้อยา ซื้อข้าว พาไปหาหมอ มือที่เคยจับฉันตอนยังเล็ก วันนี้เป็นมือฉัน…ที่คอยจับพ่อ บางคืนพ่อนอน ฉันนั่งมองเงียบ ๆ คิดถึงวันที่ฉันต้องออกจากบ้าน วันนั้นฉันเคยน้อยใจโชคชะตา แต่วันนี้รู้ว่า…มันทำให้ฉันเข้มแข็ง ฉันยังสู้ เพราะยังมีพ่อให้ดูแล ถึงเหนื่อยแทบแย่ ก็ยังอยากกลับไปหา เงินที่หามา ต่อให้ไม่มากนักหนา ถ้ามันทำให้พ่อสบาย…ก็คุ้มแล้วทั้งชีวิต ไม่ต้องมีบ้านใหญ่ ไม่ต้องมีรถแพง แค่เห็นพ่อกินข้าวได้ ฉันก็ยิ้ม จากลูกคนหนึ่งที่เคยต้องเดินจากมา วันนี้ได้กลับมา…ดูแลคนที่รัก จนวันหนึ่ง… พ่อค่อย ๆ หลับตาลง มือที่ฉันเคยจับ ค่อย ๆ เย็นลงตรงหน้า ฉันร้องไห้… แต่ในน้ำตากลับมีความอิ่มใจ อย่างน้อยในวันสุดท้าย ฉันยังได้อยู่ข้างพ่อ ยังได้เรียกคำว่า “พ่อ” เป็นครั้งสุดท้าย… วันนี้ฉันยังต้องเดินต่อไป แม้ไม่มีพ่อคอยมองอยู่ตรงนั้น เส้นทางชีวิตยังอีกไกลแสนไกล แต่ฉันจะเดินต่อด้วยหัวใจที่พ่อสร้างมา ฉันเคยออกจากบ้านเพื่อไปสู้ชีวิต วันนี้ได้รู้ว่าทุกอย่างมีความหมาย เงินที่หาได้อาจหมดไปในสักวัน แต่ความรักที่ได้คืนให้พ่อ…ไม่มีวันหาย ถ้าพ่อยังมองฉันอยู่จากที่ไหน อยากให้พ่อรู้ว่าลูกคนนี้ยังไหว จะดูแลคนที่เหลืออยู่ให้ดีที่สุด เหมือนที่พ่อเคยสอนให้ฉันทำ จากวันนั้นที่เดินออกจากบ้าน จนวันนี้ที่พ่อเดินจากฉันไป ฉันยังเป็นลูกคนเดิม ที่กำลังสู้ชีวิตอยู่ทุกวัน เพียงแต่วันนี้… ฉันไม่กลัวทางไกลอีกแล้ว เพราะรู้ว่า ทุกก้าวที่ฉันเดินต่อไป มีคำสอนของพ่อ… เดินไปด้วยกัน