Кузги сагыныш | Казакша андер

Кузге сагыныш | Казакша андер Сары жапырақ жерге төгілді, Күзгі жаңбыр үнсіз себілді. Жел тербейді жалғыз көшені, Сенсіз көңіл тағы жабырқады. Тереземнен қараймын түнге, Сағынышым сыймайды ішіме. Бір өзіңді іздейді бұл жүрек, Сен жоқсың ғой қасымда бүгін де. Күзгі мұң, күзгі сағыныш, Жүрегімде қалды бір таныс үн. Сары жапырақ секілді арманым, Желмен ұшып барады алыстап. Күзгі түн, жалғыз көңілім, Сенсіз өтіп барады әр күнім. Қайта оралсаң екен жаным, Сағыныштан шаршады бұл жүрегім. Көшелерде сенің ізің бардай, Әрбір жерде елесің тұрғандай. Кофе суып, терезе буланып, Күтіп отыр жүрегім мұңаймай. Жаңбыр тамып тереземе баяу, Еске салады өткенді аяу. Бірге жүрген сол бір күндерді, Ұмытуға жүрек жоқ даяр. Күзгі мұң, күзгі сағыныш, Жүрегімде қалды бір таныс үн. Сары жапырақ секілді арманым, Желмен ұшып барады алыстап. Күзгі түн, жалғыз көңілім, Сенсіз өтіп барады әр күнім. Қайта оралсаң екен жаным, Сағыныштан шаршады бұл жүрегім. Мүмкін, бір күн қайта кездесерміз, Мүмкін, қайта бірге күлерміз. Ал әзірге күзгі жаңбыр астында, Сені ойлап жалғыз жүрермін. Күзгі мұң, күзгі сағыныш, Сенсіз қиын екен бұл тыныс. Сары жапырақ жерге төгілсе де, Жүрегімде өшпейді сенің жарығың. Күзгі түн, жалғыз көңілім, Сені күтер әлі де жүрегім. Қайтып келші, жаным, қасыма, Сенсіз суық бұл күзгі әлемім…