ਦੇਹ ਸਿਵਾ ਬਰੁ ਮੋਹਿ ਇਹੈ ਸੁਭ ਕਰਮਨ ਤੇ ਕਬਹੂੰ ਨ ਟਰੋ ॥ dheh shivaa bar moh ihai

ਦਸਮ ਬਾਣੀ - ਪੰਨਾ 100 Guru Gobind Singh Ji - Dasam Bani - Pannaa 100 ਸ੍ਵੈਯਾ ॥ savaiyaa || SWAYYA ਦੇਹ ਸਿਵਾ ਬਰੁ ਮੋਹਿ ਇਹੈ ਸੁਭ ਕਰਮਨ ਤੇ ਕਬਹੂੰ ਨ ਟਰੋ ॥ dheh sivaa bar moh ihai subh karaman te kabahoo(n) na Taro || O Goddess, grant me this that I may not hesitate from performing good actions. ਨ ਡਰੋ ਅਰਿ ਸੋ ਜਬ ਜਾਇ ਲਰੋ ਨਿਸਚੈ ਕਰਿ ਅਪੁਨੀ ਜੀਤ ਕਰੋ ॥ n ddaro ar so jab jai laro nisachai kar apunee jeet karo || I may not fear the enemy, when I go to fight and assuredly I may become victorious. ਅਰੁ ਸਿਖ ਹੌ ਆਪਨੇ ਹੀ ਮਨ ਕੋ ਇਹ ਲਾਲਚ ਹਉ ਗੁਨ ਤਉ ਉਚਰੋ ॥ ar sikh hau aapane hee man ko ieh laalach hau gun tau ucharo || And I may give this instruction to my mind and have this tempotration that I may ever utter Thy Praises. ਜਬ ਆਵ ਕੀ ਅਉਧ ਨਿਦਾਨ ਬਨੈ ਅਤਿ ਹੀ ਰਨ ਮੈ ਤਬ ਜੂਝ ਮਰੋ ॥੨੩੧॥ jab aav kee aaudh nidhaan banai at hee ran mai tab joojh maro ||231|| That when the end of my life comes, I may die fighting in the battlefield.231. ਚੰਡਿ ਚਰਿਤ੍ਰ ਕਵਿਤਨ ਮੈ ਬਰਨਿਓ ਸਭ ਹੀ ਰਸ ਰੁਦ੍ਰਮਈ ਹੈ ॥ cha(n)dd charitr kavitan mai baranio sabh hee ras rudhramiee hai || I have narrated this Chandi Charitra in poetry, which is all full of Rudra Rasa (sentiment of ragge). ਏਕ ਤੇ ਏਕ ਰਸਾਲ ਭਇਓ ਨਖ ਤੇ ਸਿਖ ਲਉ ਉਪਮਾ ਸੁ ਨਈ ਹੈ ॥ ek te ek rasaal bhio nakh te sikh lau upamaa su niee hai || The stanzas one and all, are beautifully composed, which contain new sillies from beginning to end. ਕਉਤਕ ਹੇਤੁ ਕਰੀ ਕਵਿ ਨੇ ਸਤਿਸਯ ਕੀ ਕਥਾ ਇਹ ਪੂਰੀ ਭਈ ਹੈ ॥ kautak het karee kav ne satisay kee kathaa ieh pooree bhiee hai || The poet has composed it for the pleasure of his mind, and the discourse of seven hundred Saloks is completed here. ਜਾਹਿ ਨਮਿਤ ਪੜੈ ਸੁਨਿ ਹੈ ਨਰ ਸੋ ਨਿਸਚੈ ਕਰਿ ਤਾਹਿ ਦਈ ਹੈ ॥੨੩੨॥ jaeh namit paRai sun hai nar so nisachai kar taeh dhiee hai ||232|| For whatever purpose a person ready it or listens to it, the hgoddess will assuredly grant him that.232.