[ยุค 60] เป็นตัวประกอบมันเหนื่อย หนีไปใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยดีกว่า

ฟังต่อได้ที่ https://inkrealm.co/novel/w9xvu9xus0qv 🔸🔸🔸🔸🔸 สวีจิ้งอันตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยาย «ภรรยาตัวน้อยชาเขียวของผม» แถมยังรับบทเป็นแค่ตัวประกอบที่มีหน้าที่คอยเสียสละมอบสิ่งดีๆ ให้กับนางเอกสวีจิ้งผิง พี่สาวแท้ๆ ของเธอเอง ส่วนจุดจบของเจ้าของร่างเดิมในนิยายน่ะเหรอ? ต้องถูกส่งลงไปเป็นเยาวชนปัญญาชน ทนลำบากจนป่วยตายในชนบทก่อนอายุสามสิบด้วยซ้ำ บ้าแล้ว! ใครมันจะยอมเป็นพรมเช็ดเท้าให้คนอื่นเหยียบขึ้นไปเสวยสุขกันล่ะ? โชคดีที่สวรรค์ยังเมตตา มอบนิ้วทองคำเป็น “มิติวิเศษ” ที่มีฟังก์ชันค้นหาติดตัวมาให้ด้วย และแทนที่จะเปิดศึกด่ากราดให้เหนื่อยเปล่า เธอเลือกที่จะเนียน แกล้งทำตัวจืดจางไร้ตัวตนและหัวอ่อนยอมคนไปวันๆ ให้คนในบ้านตายใจ พอสบโอกาสก็แอบฉกทะเบียนบ้านหนีไปรับตำแหน่งงานที่เมืองอื่นแบบสวยๆ เมื่อสลัดแก๊งตัวละครหลักหลุด เธอก็แต่งงานสร้างครอบครัวสุดสวีตกับเสิ่นเหอ ชายหนุ่มสายซัปพอร์ต ปล่อยให้พวกบ้านตระกูลสวีไปตีกันเองตามยะถากรรม #นิยายเสียง