TELE FILM MANGO : Story: Santokh Singh Dhìr, Film writer: M.Tarlochan Singh, Dir. Surinder Sharma ji

This tele film is based on a story written by Santokh Singh Dhir & film written by M. Tarlochan Singh Samrala. Thanx to Doordarshan Kendra Jalandhar . ਟੈਲੀ ਫਿਲਮ "ਮੰਗੋ" ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ : ਯਾਦਾਂ ਦੀ ਪਟਾਰੀ *************************************** ਫਿਲਮ " ਮੰਗੋ " ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ ਕੇਂਦਰ ਜਲੰਧਰ ਦੇ 1989-90 ਵਾਲੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਯੁੱਗ ਦੀ ਸਾਂਭਣਯੋਗ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਹੈ । ਸੰਤੋਖ ਸਿੰਘ ਧੀਰ ਜੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਸਕਰੀਨ 'ਤੇ ਸਾਕਾਰ ਕਰਨਾ ਡਾਢਾ ਚੈਲੰਜ ਸੀ ਮੇਰੇ ਲਈ। ਬਤੌਰ ਫਿਲਮ ਲੇਖਕ "ਮੰਗੋ" ਤੇ "ਸੋਮਾ" ਨਾਮ ਦੀਆਂ ਦੋ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਦਸ਼ਾ ਤੇ ਟਕਰਾਅ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣਾ ਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਵਰਤਾਰੇ ਨੂੰ ਮਾਨਵੀ ਸਮਾਜ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਸਮਾਜਿਕ ਧਰਾਤਲ ਤੇ relevance ਲੱਭਣੀ .... ਪੂਰਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਪਰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਵਾਲਾ ਕਾਰਜ ਸੀ । ਫਿਲਮ ਲਿਖਦਿਆਂ ਪੂਰਾ ਲਹੂ ਪੀਤਾ ਸੀ "ਮੰਗੋ" ਨੇ.... ਉਹਨੀਂ ਦਿਨੀਂ ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਟੀਮ, ਆਊਟਡੋਰ ਸ਼ੂਟਿੰਗ 'ਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਤ੍ਰਾਹੰਦੀ ਸੀ। ਡਰ ਹੈ ਵੀ ਸੱਚਾ ਸੀ, ਮਾਹੌਲ ਹੀ ਐਸਾ ਸੀ । ਪਰ ਮੰਗੋ ਤੇ ਸੋਮਾ ਸਟੂਡੀਓ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਰੋਲ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ । ਸੋ ਪੂਰੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਚੁੱਕ ਕੇ ਪਿੰਡ ਜਟਾਣੇ ਉੱਚੇ ਨੂੰ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਸੀ ਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਇੱਕ ਜੀਅ ਵਾਂਗ ਹੀ ਤਾਂ ਸੀ । ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਨਿਰਮਾਤਾ/ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸੁਰਿੰਦਰ ਸ਼ਰਮਾ ਜੀ ਵਲੋਂ ਹਰੀ ਝੰਡੀ ਮਿਲਣ ਤੇ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਅ ਜਾਨ ਨਾਲ ਜੁਟ ਗਏ। ਪਿੰਡ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪੰਜੇ ਦਿਨ ਮੇਲੇ ਜਾਂ ਤਿਉਹਾਰ ਵਰਗੇ ਸਨ । ਟੀਮ ਤੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀ ਰੱਜ ਕੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੀ ਫੰਡਾ ਸੀ ਕਿ ਕਲਾਕਾਰ ਲੋਕਲ ਹੀ ਲੈਣੇ ਹਨ। ਮੁੱਖ ਰੋਲ ਤਾਂ ਦੋ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਹੀ ਸਨ, ਉਹ ਸਮਰਾਲੇ ਤੋਂ ਲੈ ਲਈਆਂ । "ਮੰਗੋ" ਤਾਂ ਗਊਸ਼ਾਲਾ ਦੀ Audition ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਮਾ ਜੀ ਨੇ select ਕੀਤੀ ਤੇ "ਸੋਮਾ" ਨੂੰ ਸਮਰਾਲਿਉਂ Daily wage ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ sign ਕੀਤਾ । ਹੁਣ ਵਾਰੀ ਸੀ "ਐਕਟਰਾਂ" ਦੀ .... ਮਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਰਾਏ ਤਾਂ ਸਾਡੀ ਟੀਮ ਦਾ ਧੁਰਾ ਸੀ, ਉਹ ਤਾਂ ਮੁੱਖ ਹੋਣਾ ਹੀ ਸੀ। ਸੋ ਹੁਕਮੇ ਦਾ ਰੋਲ ਮਨਜੀਤ ਰਾਏ ਲਈ ਸੀ । ਖੰਨਿਉਂ ਮਹਿੰਦਰ ਕੌਰ ਨੂੰ ਚਿੰਤ ਕੁਰ ਦਾ ਰੋਲ ਦੇ ਦਿੱਤਾ , ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਸੁਰਜੀਤ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਮੇਰੇ ਯਾਨੀ ਤਰਲੋਚਨ ਸਿੰਘ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਆਇਆ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਰੋਲ ਨਵਨੀਤ ਢਿੱਲੋਂ ਨੇ ਕੀਤਾ। ਬਾਕੀ "ਐਕਟਰਾਂ" ਵਿੱਚ ਕਮਲਜੀਤ ਨੀਲੋਂ, ਅਮਨਦੀਪ ਕੰਗ, ਦਲਜੀਤ ਸ਼ਾਹੀ, ਰਾਕੇਸ਼ ਗੁਪਤਾ, ਸੱਤਪਾਲ ਭੰਗੂ, ਨਰਿੰਦਰ ਗਰੋਵਰ ਆਦਿ ਸਨ । ਬਾਲ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਦੇ ਬਹੁਚਰਚਿਤ ਗਾਇਕ ਤੇ ਫਿਲਮਾਂ ਦੇ ਹੀਰੋ "ਬੱਬਲ ਰਾਏ" ,... ਮੇਰੇ ਸਕੂਲ ਵਾਲੇ " ਬਾਲ ਰੰਗਮੰਚ ਜਟਾਣਾ ਉੱਚਾ " ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਹੋਣਹਾਰ ਕਲਾਕਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਬਲਜਿੰਦਰ ਕੌਰ ( ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫੀ 'ਧਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੀ' ਫੇਮ), ਰਮਨਦੀਪ ਅੱਤਰੀ, ਅਮਨਦੀਪ ਕੌਰ ਨੇ ਅਪਣੇ ਰੋਲ ਬਾਖੂਬੀ ਨਿਭਾਏ । ਸਾਊ ਤੇ ਸੰਗਿਆ ਜਿਹੀ ਸੋਮਾ ਤੇ ਪੂਰੀ ਅੜਵੈੜੀ ਮੰਗੋ ਤੋਂ ਮਨਭਾਉਂਦੇ ਸ਼ਾਟ ਲੈਣੇ ਡਾਢੇ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਸਨ । ਪਰ ਕੈਮਰਾਮੈਨ ਸੁਸ਼ੀਲ ਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸ਼ਰਮਾ ਜੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਬਹਿਰਾਮ ਦੀ ਐਨੀਮਲ ਡਿਸਪੈਂਸਰੀ ਦੇ ਸਿਆਣੇ ਡਾਕਟਰ/ ਐਕਟਰ ( ਨਾਂ ਹੁਣ ਵਿੱਸਰ ਗਿਆ ) ਦੀ ਅਣਖਿਝ ਮਿਹਨਤ ਤੇ ਸਬਰ ਨਾਲ ਹੀ ਸਭ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕਿਆ। ਮੈਂ ਵੀ ਪੇਂਡੂ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਟ ਲੈਣ ਦੀਆਂ ਜੁਗਤਾਂ ਲੱਭਦਾ ਰਹਿੰਦਾ। ਯਾਦਾਂ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਨੇ...... ਖ਼ੈਰ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਸਫਲਤਾ ਪੂਰਵਕ ਸੰਪੰਨ ਹੋ ਗਈ। ਹੁਣ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੰਗਾ ਸੀ। ਧੀਰ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ Verbal consent ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਲੈ ਲਈ ਸੀ ਪਰ written permission ਸਾਡੇ ਪਾਸ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ ਫਾਈਲ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਕਾਗਜੀ ਪਰੋਫਾਰਮੇ ਤੇ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਦੀ ਘੁੱਗੀ ਵੱਜੀ ਹੋਣੀ ਜਰੂਰੀ ਸੀ, ਵਰਨਾ ਟੈਲੀਕਾਸਟ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ । ਉਧਰ ਧੀਰ ਸਾਹਿਬ ਕਿਸੇ ਮਾਮਲੇ ਕਰਕੇ ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਡਾਢੇ ਖਫ਼ਾ ਸਨ । ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੇ ਰਾਕੇਸ਼ ਗੁਪਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਮੁਹਾਲੀ ਗਏ ਤਾਂ ਪੈਂਦਿਆਂ ਹੀ ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲਾ ਗੁੱਸਾ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਲਾਹ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਤਹੰਮਲ ਨਾਲ ਜਦੋਂ ਸਕਰਿਪਟ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸੇ ਸੁਣਾਏ , ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਦੀਆਂ ਫੋਟੋਆਂ ਦਿਖਾਈਆਂ , ਕੁਝ ਝਲਕਾਰੇ ਸਾਂਝੇ ਕੀਤੇ। ਧੀਰ ਸਾਹਿਬ, ਗਾਵਾਂ ਤੋਂ ਐਕਟਿੰਗ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਫੋਟੋਆਂ ਤੱਕ ਕੇ ਬਹੁਤ ਭਾਵੁਕ,ਖੁਸ਼ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋਏ, ਕੇਰਾਂ ਤਾਂ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਵਾਲੀ ਪੇਮੈਂਟ ਦਾ ਚੈਕ ਨਾ ਲੈਣ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ । ਫਾਰਮ ਫੜ ਕੇ ਠਾਹ ਦਸਤਖ਼ਤ ਕਰ ਦਿੱਤੇ । ਇਹ ਫਿਲਮ ਦੀਵਾਲੀ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਟੈਲੀਕਾਸਟ ਹੋਈ । ਬਹੁਤ ਹੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਾਰੀਫ਼ ਹੋਈ ਸੀ। ਧੀਰ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਮੰਗੋ ਬਾਰੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਕਰ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਲੰਬਾ ਆਰਟੀਕਲ ਨਵਾਂ ਜ਼ਮਾਨਾ ਅਖਬਾਰ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ। ਮੈਂ ਪੀਰ ਮਨਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਫਿਲਮ ਹੁਣ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਸੰਤੋਖ ਸਿੰਘ ਧੀਰ ਹੁਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਵਰੇ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ । ........... ਮਾ. ਤਰਲੋਚਨ ਸਿੰਘ ਸਮਰਾਲਾ 24/7/2020